Een gebiedje in Drachten met de naam Tussendiepen is in 1960 aangewezen als bedrijventerrein. Het bleef sindsdien ongebruikt. Nederland heeft te veel bedrijventerreinen.

Gek genoeg verrijzen overal distributiecentra, terwijl Nederland op slot zou zitten vanwege stikstof, klimaat en pfas. Er zijn al ontzettend veel van zulke gigantische loodsen, maar voor zo’n gedrocht maken we altijd plaats. Aan de zuidwestkant van Groningen verrijzen er twee, elk zo groot als een voetbalveld. In de Lutkemeerpolder, een groene wig met biologische landbouw aan de rand van Amsterdam, komt er een. En in Tussendiepen te Drachten. …

Lees Meer Lees Meer

’s Avonds zit, of staat, langs een fietspad een duif. Hij of zij wordt gepikt door een kraai. Kraaien zijn goed in het lokaliseren van kansloze tegenstanders. De duif laat zijn kopje hangen, alsof ie het heeft opgegeven.

Geliefde en ik stoppen, de kraai trekt zich terug en de duif kijkt op. Hij kan zijn kop dus wel optillen. ‘Zielig’, vindt geliefde. Ik lapte als kind soms jonge of versufte duiven op. Wij hielden ook duiven, die vrij rondvlogen. Soms voegde zich er een uitgeputte postduif bij. Onze stumperd is ook een postduif. Hij heeft een groene pootring. …

Lees Meer Lees Meer

Bonte zandoogjes zie ik in de tuin, bruine zandoogjes kom ik tegen als ik een wandeling maak, maar oranje zandoogjes zie ik alleen als ik me uit Groningen-Stad een eindje zuidwaarts begeef.

In bloemenweiden en hooilanden in Drenthe en directe omgeving zijn oranje zandoogjes wel te vinden, maar verder komen ze alleen voor in de drie zuidelijke provincies en in de Zuid-Hollandse duinen. Het gaat niet zo goed met ze. Zijn bruine zandoogjes redelijk stabiel in hun aantallen en nemen de bonte zandoogjes zelfs toe, oranje zandoogjes nemen af in aantal. …

Lees Meer Lees Meer

Aan het eind van het twee kilometer lange, kaarsrechte fietspad van het Groninger Kardinge naar Noorddijk staat een oude, dikke boom: een wilg. Naar verluidt is het de oudste boom van Groningen, met een leeftijd van rond de 150 jaar.

Dat betekent dat ie een jaar of tien ouder is dan de Noordermolen die in de buurt van de boom staat.  Molen, maar vooral boom is een ijkpunt voor fietsers en wandelaars ten oosten van de stad. Hij staat op een kruispunt van fiets- en wandelpaden, er staat een picknickbank in zijn schaduw, die bijna altijd bezet is. Was. …

Lees Meer Lees Meer

Het zwartkopje zwijgt. Vanaf begin april hoorde ik zijn heldere lied iedere ochtend (na merel en roodborst). Maar nu, eind juli, zwijgt hij. Ik weet niet of hij nog wel door de bomen in en langs mijn tuin scharrelt. Ik zag hem al een tijd niet meer door het gebladerte. In april zag ik hem dagelijks: grijzig met een zwarte alpinopet.

Ieder jaar vestigt zich wel een zwartkopje in en rond mijn tuin. Kennelijk is er te eten en lijken er genoeg nestelplekken te zijn op of vlak boven de grond. ‘Lijken’, ja, want of het ze ooit lukt een broedsel op te voeden is de vraag. …

Lees Meer Lees Meer

Twee jaar geleden nam ik enkele zwart-geel gestreepte rupsen van Sint-Jakobsvlinders mee naar mijn tuin, waar ik ze op het Jakobskruiskruid plaatste. Ze begonnen meteen door te eten, alsof de verhuizing volstrekt irrelevant was.

Vorig jaar fladderde er een rood-zwarte Sint-Jakobsvlinder rond, maar de nieuwe generatie rupsen bleef uit, dus haalde ik weer rupsen van elders. Nog één keer, dacht ik, want ik wilde niet bezig blijven. Misschien moest ik me erbij neerleggen dat mijn tuin niet geschikt is voor een blijvende vestiging van die prachtige vlinders en rupsen. …

Lees Meer Lees Meer