Klein springzaad is een plant die het bloeien tot diep in de herfst volhoudt. Net als zijn grote neven groot springzaad en reuzenbalsemien vormt klein springzaad zaaddozen, die als ze rijp zijn bij aanraking of beweging exploderen. De zaadjes schieten dan weg. De zaaddozen zijn zo’n twee centimeter lang en hebben rond de zaden een verdikking van een paar millimeter. …
In de kamer en in de schuur kom ik de laatste dagen huisspinnen tegen. Huisspinnen zijn geen kruisspinnen die in huis zijn beland, huisspinnen zijn zelfs geen trilspinnen die onze woningen versieren met slingers van spinrag langs de wanden en plafonds. Nee, huisspin is een soortnaam, de grijze huisspin heet hij of zij voluit. …
Metgezel en ik lopen door een woest en ledig gebied langs de Waal. Of beter: woest en vol. Woest en ledig gaan niet samen. Hoe woester, des te voller met distels, brandnetels, leverkruiden, haagwindes, kleefkruiden en klitten. Op de vruchtbare rivierklei vinden deze planten genoeg water en voedingsstoffen om groot en talrijk te worden. Maar dat vinden natuurbeheerders ongewenst en die fokken daarom koeien en paarden, die de groene weelde moeten intomen. …
Het is de algemeenste zweefvlieg van ons land. Als hij op het raam zit in het tegenlicht, dan is ie bijna doorzichtig. De wit-zwart-gele strepen komen prachtig uit. Ik zet het beestje buiten. Hij snort snel naar een havikskruid, één van de weinige bloemen die hij kan vinden. Het insect maakt geen slaperige indruk. Zijn naam dankt de pyjamazweefvlieg dan ook niet aan zijn gedrag, maar aan zijn kleuren. …
De hoeveelheid wilde dieren op het Nederlandse platteland daalt, volgens het rapport Natuur in Nederland van het Wereldnatuurfonds. Van 1990 tot 2013 zijn de populaties van 48 soorten vogels, dagvlinders en zoogdieren daar met gemiddeld 40 procent zijn afgenomen. …
“Twee deeltjes kunnen met elkaar verstrengeld zijn, ongeacht hun afstand”, zegt fysicus Jim Al-Khalili. “Als je het ene deeltje een zet geeft, maakt het andere een sprongetje, ook al zit het hele universum ertussen.”
“Als wij energie transporteren, gaat een deel van die energie verloren”, vertelt microbioloog Johnjoe McFadden. “Als we de helft overhouden, is dat mooi. Weet u hoe hoog het rendement is om de door bladgroen opgevangen zonne-energie door een blad te vervoeren? 100 procent.” …
De fuikhorens rukken op. Dertig jaar geleden leefden fuikhorens niet noordelijker dan Zeeland, nu vind ik een handvol verse huisjes op het strand van IJmuiden. Tegenwoordig vind ik zelfs op Schiermonnikoog wel eens een vers exemplaar. …
Hamburg is hip. Dat wil de hanzestad althans doen geloven. De Elbe-oever in de oude wijk St. Pauli doet juist denken aan begin jaren ’80, met kraakpanden vol spandoeken en rondhangende anarchisten met honden. Mij doet dat nostalgisch terugdenken aan die zwartgallige periode van doem en no-future.
Het hippe zit hem onder meer in Wilhelmsburg. Wilhelmsburg is een groot stadsdeel in een splitsing van de Elbe. De rivier stroomt aan beide kanten om de wybervormige wijk heen, die zich daarom eiland mag noemen. Het was een troosteloos gebied van rangeerterreinen, opslagloodsen, hekwerken en verpauperde woonbuurten voor wie niets beters kon betalen. …
Vaak ben ik langs of door Hamburg gereisd, tijd om er eens rond te kijken. Hamburg is een grote stad maar mede dankzij de Elbe is de natuur nooit verweg. Die rivier is niet afgedamd. De Waddenzee wringt zich met vloed in de trechtervormige monding en stuwt het rivierwater meters op. Bij eb vallen delen van Hamburgs haven en grachten droog. Meeuwen scharrelen door de modder, tussen de bierflessen. …
Ossentong; als kind at ik het eens en vond ik het niet lekker. Het was zulk zacht vlees dat ik nauwelijks hoefde te bijten. Het leek wel boter. Waarom zo’n tong van een gekastreerde stier moest zijn, heb ik nooit begrepen. Zoals ik ook het voordeel van ossenstaartsoep boven koeienstaartsoep niet begrijp. …