Koos Dijksterhuis

Toen die wolf laatst in Groningen en Drenthe langs de wegen sjokte, werden er meteen doodgebeten schapen gemeld. De schapen hadden wonden die op een hondenbeet wezen, maar uit dna-analyse blijkt de bijter toch die wolf te zijn geweest. Dat de wond meer op een hondenbeet lijkt, kan er volgens een bericht in deze krant (afgelopen goede vrijdag) aan liggen, dat het een jonge wolf is, die “de kunst van het bijten nog niet tot in de perfectie beheerst”. ’s Wolven jeugdigheid blijkt eveneens uit de dna-analyse. …

Lees Meer Lees Meer

Als ik in een parkje loop, sjeest een kip me voorbij. Er scharrelen meer kippen rond. Het is zondagmiddag en de zon schijnt, in het parkje zijn gezinnen. Ik ga op een bankje zitten om het boekenweekgeschenk te lezen. Een kip scharrelt mompelend rond mijn bankje. Plotseling komt een haan aangestormd. Hij stuift met grote stappen op de kip af, bespringt haar, paart bliksemsnel en holt terug naar de andere kippen. …

Lees Meer Lees Meer

Op mijn mededeling dat kauwtjes in mijn tuin het vogelvoer en de vetbollen opeten, kwamen zoveel reacties, dat het wel een gevoelige snaar leek. De mensen hebben allerlei obstakels aangebracht waar kauwen niet, maar mezen wel doorheen kunnen. Openstaande kanariekooitjes zijn het populairst en ook de beschermkooien uit de winkel worden gebruikt. Dat zijn meestal bolvormige contructies die precies om een voedersilo van hetzelfde merk passen. Zo’n voedersilo is al aardig beveiligd tegen ongewenste sujets. Het is een plexiglazen buis met een paar kleine openingen waardoor vogels zaden naar buiten kunnen trekken. …

Lees Meer Lees Meer

“Je veter zit los!” Vandaag is het fopdag. Ze zeggen dat 1 april-grappen terug te voeren zijn op Alva die op 1 april Den Briel en daarmee zijn bril verloor.

Geen idee waarom dat 443 jaar later ons gefop legitimeert.

In de natuur wordt veel gefopt. Er bestaan zelfs fopzwammen. Die heten zo omdat ze er nu eens zus en dan weer zo uit zien, van rood tot vaalbruin. …

Lees Meer Lees Meer

Het is hun voortplantingstijd, en prompt ligt er een prachtige zeedruif op het strand, die tijdens zijn vermenigvuldiging is overleden. Zoals zeevruchten geen vruchten zijn, is de zeedruif geen druif, maar een kwal. De naamgever vond het poliepje blijkbaar op een druif lijken, al is de kwal niet groen of paars, maar doorschijnend. En niet glad, maar geribbeld. Maar goed, wie zonder protest groene druiven wit noemt en paarse rood, moet ook niet zeuren over doorschijnende zeedruiven. …

Lees Meer Lees Meer

In de vereniging van natuurliefhebbers KNNV woedt een discussie over wildplukken: het verzamelen van eetbare planten om op te eten. Plantenkenner Peter Kouwenhoven schreef daar twee boekjes over die de KNNV-uitgeverij uitgaf. Vooral Wageningse leden winden zich erover op dat hun vereniging het exploiteren en verstoren van de natuur stimuleert. Zij uiten hun zorgen in hun afdelingsblad Urtica en in het landelijke KNNV-blad Natura. …

Lees Meer Lees Meer

In de namiddagzon kwam ik op het terras een afgetakelde aardhommel tegen. De onfortuinlijke koningin was op haar queeste naar een nestholte door haar reserves heengeraakt. Het speuren naar holten is een uitputtende bezigheid, waarvoor een hommel nectar moet opslobberen. Nectar is brandstof.

De hommel viel op haar zij. Er zat een clubje mijten rond één van haar zes oksels. Wegmieren snelden toe. …

Lees Meer Lees Meer

Als mijn gezelschap niet waarschuwde, had ik er zomaar bovenop kunnen gaan staan. Een kleine watersalamander kruist ons pad. Het diertje is een centimeter of zes lang en heeft een oranje buik. Ze wil paren en is voor die daad onderweg naar het water dat verderop ligt te glinsteren. Het lijkt me een vrouwtje, want ze heeft weinig kleur en geen kamsalamanderachtige kam op haar rug. …

Lees Meer Lees Meer

Nou was ik precies in de goede tijd in een paar heidegebieden met vennen, het was er ideaal weer voor, maar toch heb ik het gepresteerd geen heikikkers te zien. Heikikkers zijn kikkers met een streep over hun ruggegraat. Ze leven, hoe kan het ook anders, op de hei. En zoals voor kikkers gebruikelijk, paren ze te water. …

Lees Meer Lees Meer

Op maandag zie ik de merel met een snavel vol mos. Mijn gazon bestaat grotendeels uit mos en vogels komen er graag nestmateriaal halen. Dat mos is te danken aan de cavia’s, die toen ze nog leefden systematisch iedere grasspriet naar binnen werkten, zodat het mos de overhand kreeg. Mos is taboe in tuinland, de chemische industrie doet goede zaken met vergiften tegen mos, maar ik vind avondzon door mos één van de mooiste uitzichten. En vogels zijn blij met mos. …

Lees Meer Lees Meer