De recente scheepslading afval in zee is vreselijk. Nou ligt
het strand ook zonder scheepsrampen al vol plastic en ander afval. Zelfs op de
meest afgelegen stranden vind ik iedere vijf meter een fles, zak, ballon, pakje
of blikje. Voorlichting en alarmerende natuurdagboeken bevestigen degenen die
hun troep toch al netjes in een prullenbak gooien, er wordt geen wegwerpmens
door op andere gedachten gebracht.
In de Amsterdamse Waterleidingduinen gaat het slecht met de
bosuilen. Dat komt doordat in de duinen, voor zover niet kaal geknabbeld door
damherten, driftig wordt houtgehakt. Ik vind het een prachtig gebied, maar
waarom er telkens bomen wegmoeten? Het is ook Henk Jan Koning een doorn in het
oog. Koning inventariseert er roofvogels en uilen. ‘De eigenaar krijgt subsidie
voor het verwijderen van Amerikaanse vogelkersen. Prima om die exotische
woekeraars te bestrijden, mits met een handzaag. Hier gebeurt het machinaal, en
het zogenoemde na-beheer vindt zelfs in het broedseizoen plaats! Dan pakken ze
met groepen vrijwilligers grote oppervlakten aan, om de overgebleven
vogelkersen te verwijderen. Dat geeft veel verstoring.’
Geliefde en ik wandelen tien kilometer door de
Kennemerduinen. We zijn niet de enigen; het is zondag. De mensen voor en achter
ons wandelen even snel, zodat we slechts iedere vijf minuten worden ingehaald
door een hardloper. Ik hoor hun getrippel en gehijg naderen en zie hun
reflecterend roze hesjes verdwijnen. Ik loop graag, maar hard loop ik alleen
als ik een trein moet halen. Ik heb het geprobeerd, maar vind het de hel.
Misschien had ik een oogverblindend hesje moeten aantrekken, maar dan nog is
het geen doen een verrekijker mee te nemen. En wat is lopen zonder verrekijker?
Dan voel ik me geamputeerd.
De droge zomer en herfst waren niet bevorderlijk voor onze
paddestoelen. Maar nu het vochtiger wordt terwijl de (nacht)vorst nauwelijks
toeslaat, grijpen sommige paddestoelen hun kans om heel lang te blijven
groeien.
Donsvoetjes zijn er meer dan andere winters. Ik kreeg een
fraaie foto gemaild van een zwam die volgens het bijschrift een donsvoetje was.
Maar de zwam groeide uit een boom, terwijl donsvoetjes vooral op houtsnippers
groeien. Ik vond de lamellen ook te wijd uiteen staan voor een donsvoetje en
zag geen dons aan zijn voetje.
Nu zich wolven in Nederland hebben gevestigd, worden er
regelmatig wolven gezien door voorbijgangers. Men weet dan zeker dat het een
wolf was, al weet men niet waarom. Op de foto’s staat een hond. Maar in de
toekomst neemt de kans op een wolf toe, al blijft ie klein. Een vos is al
lastig te vinden.
In De Wijsheid van
Wolven, van de Duitse wolvenonderzoekster Elli Radinger (A.W. Bruna, 20,-),
lees ik over een wolvin in Yellowstone Park die achterna wordt gezeten door wolven
van een andere roedel. De wolvin zal gedood worden, tenzij ze een list verzint.
Yellowstone krijgt elk jaar 4,5 miljoen bezoekers en soms staan de wegen vol
campers en terreinwagens. Waar iets te zien is, drommen de wildzoekers samen.
De wolvin rent naar zo’n mensenmassa en haar achtervolgers durven haar daar
niet te volgen. De belagers druipen af; de wolvin is gered.
Nu bijeneters de klimaatverandering hebben ontdekt, broeden
ze bijna jaarlijks in Nederland. Dat broeden wordt niet vaak een succes.
Voedsel lijkt de bottleneck.
Bosuil verscholen in boom; Tawny Owl hidden in tree
Het nieuwe jaar is begonnen, hopelijk brengt het u geluk. In
de natuur begon het tien dagen eerder, rond de zonnewende van 21 december. Dat
was de kortste dag, de zon stond ver in het zuiden en schuift nu weer steeds
dichterbij. Ik vind dat altijd een fijn idee, hoewel de winter dan juist
begint. Zo vind ik het eind juni altijd jammer dat de dagen korter zullen
worden.
Ans Bos stuurde een foto van een paddestoel, die als een dienblad gevuld was met glaasjes – een krans van kleine paddestoelen. Een prachtig gezicht maar wat was hier aan de hand? Paddestoelen kunnen beschimmeld raken, of andere zwammen soldaat maken. Had de deze paddestoel last van parasiterende zwammen? Of vormde de paddestoel klonen, die hij of zij op de hoed liet groeien? …
Grote bonte specht op torenspits Warffum. Foto Anjo de Haan
Terwijl ik 11 december, een koude maar zonnige dag, op Schiermonnikoog grote bonte spechten bekeek, die opgewonden “tjik!” roepend achter elkaar aan donderjaagden, en hoog in de dennen op dode takken inhakten, hoorde Gineke Sietsma op Texel nota bene een specht roffelen! Ze schreef mij dat, omdat ze juist in mijn Handboek voor Natuurwandelingen had gelezen dat grote bonte spechten op zonnige dagen in december al kunnen roffelen. Waarvan akte. …
Op een beschutte en zonnige plek aan een elzenbosrand zie ik koekoeksbloemen bloeien. Dat is laat! Of zijn ze vroeg? Ik denk laat. Er stonden veel uitgebloeide en afgestorven koekoeksbloemen bij de paar bloeiers; kennelijk de volhouders.
Dagkoekoeksbloemen zijn het, te herkennen aan hun brede, ingekerfde, roze bloemblaadjes. Echte koekoeksbloemen hebben sprietige bloemblaadjes. Avond- en nachtkoekoeksbloemen hebben witte bloemen. …