ndb van 2015 tm. 2019
Lopend over de drooggevallen Waddenzee zou je zomaar de jonge grassprietjes kunnen vertrappen, die zijn drooggevallen en nu platliggen. Het zijn sprietjes zeegras. Zeegras hoorde ooit helemaal bij de Waddenzee; Waddeneilanders oogsten en verkochten het. Het werd in matrassen gestopt en als baby lag ik te kraaien op een bedje van zeegras. …
Je denkt dat internet een snel medium is. Je denkt dat het klimaat langzaam veranderd. Maar het klimaat verandert sneller dan de informatie op internet. Daar staat dat kattendoorn bloeit van juni tot september. Maar het is oktober. …
Buizerds uit Scandinavië overspoelen het land. Overal zijn ze te bewonderen: loerend vanuit of zwevend langs bosranden, zwenkend door het bos, cirkelend in de blauwe hemel of hoog over je huis trekkend. Maar vooral zie je ze uit de trein en langs de weg. …
Tijdens het wadlopen valt mij een spoor in het slijk op. Het is een smal spoor, anderhalve centimeter breed, en ligt als een ondiep geultje op de drooggevallen zeebodem. Alsof er een balletje gerold heeft. Na een tijdje zie ik meer van die sporen en weldra zie ik degene die ze achterlaat. …
Al daalt de temperatuur naar gematigder zones, het blijft zonnig en droog. Als je bijtijds eet, kun je buiten zitten. Als je laat eet ook, maar dan zit je in het donker en in het gezelschap van mogelijke muggen. Nog even en de klok gaat weer een uur terug en is het om half zes donker. …
Het blijft maar warm, zonnig en droog, al wordt iedere dag het begin van de herfst aangekondigd. In de natuur is die herfst al lang begonnen, want veel verschijnselen worden bepaald door de daglengte. De vogels zijn op trek, de bomen worden geel, de spinnen zwellen op. Maar als ik in T-shirt een wandeling maak, vallen mij de libellen en vlinders op die nog rondvliegen alsof het juli is. …
Bacteriën planten zich voort door zich in tweeën te delen. Hun genetische materiaal wordt gekopieerd, zodat er genoeg is voor beide nakomelingen. “Als elke bacterie zich ieder half uur deelt en er geen bacteriën zouden doodgaan, zou de populatie binnen drie dagen uitgroeien tot een hoeveelheid bacteriën zwaarder dan de aarde.” Aldus bioloog Ken Kraaijeveld in zijn boek Waarom je hond geen fruit hoeft te eten. …
Als je over het wad loopt, loop je soms over zandig terrein, soms door het slijk, soms door een decimeter kraakhelder water en soms door knie- of kruisdiep troebel water. Er is steeds van alles te zien.
Het diepe water geeft zijn bodemgeheimen slechts op de tast prijs. Soms kan een uit het wad stekende schelp van een Japanse oester of strandgaper een niet te missen indruk op je voetzool achterlaten, dwars door het kunststof van gymschoen of surflaarsje heen. …
Hoewel de zomer van geen wijken weet, is de vogeltrek in volle gang. Momenteel snorren er vinken, spreeuwen en graspiepers over ons land. Vogelbescherming meldt dat vorige week op de internationale vogelteldag van Euro Birdwatch ruim een half miljoen vinken zijn geteld.
Die vinken komen uit Scandinavië. De meeste vliegen door naar Frankrijk, sommige gaan naar Spanje, andere naar Engeland en Ierland. Een deel blijft ook in Nederland en België. Komend voorjaar trekken ze in omgekeerde richting over en door ons land, maar dan zijn er veel minder, want in de winter gaan er veel dood. …
Als ik uit het raam van de trein of de auto kijk, zie ik regelmatig reeën in het veld. Eén, twee, vier of meer. Zo’n groepje, door jagers een sprong genoemd, kan bestaan uit jongen, uit bokken en uit hinden.
Hinden? Het zijn toch reegeiten? Ach ja. Reeën zijn een kleine hertensoort. Van herten zeggen we bok en hinde, van reeën zeggen we bok en geit. Hinde klinkt mooier, maar verder maakt het mij niets uit. Wonderlijk genoeg noemen we een jonge ree dan weer kalf, alsof het over koeien gaat. …