Koos Dijksterhuis

In een kale duinpan is het goed luieren, mits uit de wind. Ik tuur naar de zilvermeeuwen hoog boven me. Een buizerd zeilt over. Iets fladderigs in de struiken op het duin trekt mijn aandacht. Ik pak mijn verrekijker.

Er scharrelen fitissen met snavels vol insecten. Zijn ze onderweg naar hun nest? Nee, hun jongen zijn al uitgevlogen en hippen met hun ouders door de takken van een vogelkers. De ouders verdwijnen soms even in de meidoorn ernaast. Voor de jongen, die het kruip-door-sluip-door van fitissen nog moeten leren, is de kers een gemakkelijker oefenruimte dan de meidoorn. De vogeltjes zeggen steeds “wiet”, ze houden geen moment hun snavel. …

Lees Meer Lees Meer

De lente zoeft voorbij. Zó zie je de jonge scheuten van gele lissen heldergroen (met een zweempje turkoois) uit het water prikken, een moment later staan ze overal in bloei. Gele zomerfeestjes aan het water!

Gele lissen vormen stevige zaden, in rijen in een soort peulen. Ik heb ze geplant achter ons huisje op Schiermonnikoog, in de greppel aan de bosrand. Daar komt de grasmaaier niet. Er groeit sindsdien een lis, maar die blijft vooral groen (met een zweempje turkoois). Het is er te droog voor bloemen, vrees ik. …

Lees Meer Lees Meer

Eén van ’s lands mooiste vogels is de gekraagde roodstaart. Gekraagde roodstaarten broeden in holen, en jagen op rupsen. Ze houden van een afwisselend landschap, met open terrein, struiken en wat dennenbos in de buurt. Een landschap dat in de duinen voorkomt. Ik zie niet vaak een gekraagde roodstaart. Vorig jaar zag ik een roodstaart op Schiermonnikoog, vandaag in de Kennemerduinen. …

Lees Meer Lees Meer

Zowel bij ons huisje op Schiermonnikoog als in mijn tuin in Groningen scharrelt ’s avonds soms een egel. Ik heb me vaak afgevraagd waar een egel zich overdag verstopt. Ik dacht: die ligt te dutten onder takken en bladeren. Ik had gelijk.

Naast mijn tuin is een mini-wildernisje met een stuk of tien bomen. Op de grens van tuin en wildernisje heb ik een wal van takkenbossen gedeponeerd. Daarin hoorde ik geritsel. Ik boog en keek en zag de egel. Ik gooi er sindsdien weleens iets lekkers neer. Slakken en wormen zijn er zat. …

Lees Meer Lees Meer

Zondag regende het, maar was het ineens een stuk warmer en waaide het minder. Maandagmorgen brak de zon erbij door en in mijn tuin leek het of een ballon vol muggen was ontploft. Muggen zijn de keerzijde van de zomer. Wespen zijn ook niet lief, maar die worden pas lastig in juli. Nu zijn ze bezig met nestelen, metselen, gezinsuitbreiden en het aanleggen van voorraden. Ze slepen prooien mee naar hun nest, waaronder vliegen en muggen. …

Lees Meer Lees Meer

Rolklavers danken hun naam aan hun ronde peulen, lees ik op Wikipedia. Ik dacht altijd dat ze genoemd waren naar hun openrollende bloemen. Weer wat geleerd!

Rolklavers hebben echte vlinderbloemen, net als wikkes en lathyrussen, bonen en erwten, lupines en luzerne. En andere klavers natuurlijk. Vlinderbloemen hebben die karakteristieke vorm met twee opstaande vlaggen, twee zwaarden en een kiel daaronder. Rolklavers zijn zo geel als eierdooiers. Een feestelijk gezicht! En je ziet ze vaak genoeg. In moderne weilanden maken ze geen kans meer, maar op wegbermen kun je ze vinden. En langs paden, op slootranden, in grasveldjes en duinvalleien. Ze bloeien vanaf mei, de hele zomer door, tot in de herfst. Je kunt ze niet missen. …

Lees Meer Lees Meer

Uit Oudeschild op Texel vaar ik mee met garnalenvisser Frido Boom het Marsdiep op. Een excursie van de Vereniging van Wetenschapsjournalisten. Frido’s TX10 is een omgebouwde kokkelzuiger. Vroeger kon je er wadbodem mee opzuigen en daar de schelpdieren uitzeven. Dat mag niet meer vanwege bodemverstoring en omdat schelpdieren de hoofdmaal vormen voor scholeksters, eidereenden en kanoetstrandlopers. …

Lees Meer Lees Meer

Paars bloeien de kuisheidsstruiken op Corfu. In Nederland worden kuisheidsstruiken gekweekt voor in de tuin. Ze bloeien in de zomer. Op Corfu bloeien ze al in mei. De vijfpuntige bladeren van de struik lijken sterk op de bladeren van hennep, maar hebben een andere uitwerking op de menselijke geest. …

Lees Meer Lees Meer

De iepen laten hun zaden vallen. Die zaden zijn klein, en zitten in een dun envelopje. Ze dwarrelen wat verder van de boom dan een appel. Als de iepen veel zaad dragen, kan het zaden sneeuwen.

In steden staan vanouds veel iepen, zeker in Groningen. Er hebben er nog veel meer gestaan. De iepziekte, een verwoestende schimmel die meelift met iepenspintkevertjes, heeft er heel wat doen sneuvelen. Maar ook zonder natuurrampen stonden er vroeger meer bomen in steden dan nu. De laatste honderd jaar kreeg vooral de auto de ruimte en delfden bomen het onderspit. …

Lees Meer Lees Meer

Als tegenwicht voor de dier-onterende intensieve veehouderij en het verwoesten van het leefgebied van wilde dieren is het goed het voor dieren op te nemen. Maar om nou met dieren te dwepen…

In deze krant betwistte filosoof Eva Meijer woensdag de dominantie van mensen over dieren. Daarmee stelt ze dieren gelijk aan mensen. Die stelling is gewaagd. Een mens is weliswaar ook maar een dier, maar dat wil niet zegen dat de mens gelijk is aan zeg een bladluis, gans of hond. …

Lees Meer Lees Meer