Koos Dijksterhuis

In Haren is een boerderij opgeslokt door een woonwijk. De boerderij heeft nog een fors erf, waarop hoge knotbomen staan. Het zijn linden. Linden zijn erfbomen bij uitstek. Als ze op zes, zeven meter hoogte geknot zijn, vormen hun grillige vormen een spookachtige verdedigingslinie voor de boerderij. ’s Zomers gaat die boerderij al helemaal schuil achter het dichte gebladerte. Een rijtje geleide linden is een uitstekend wind- en zonnescherm. Maar het snoeien van leilinden kost veel meer tijd dan het knotten. Daarom konden knotlinden karakteristiek worden voor Drenthe, schreef J.J.H. Oudega-Schokker laatst in Het Drentse Landschap. Haren is geen Drenthe, maar het scheelt niet veel. …

Lees Meer Lees Meer

Verschillende lezers hoorden een grote bonte specht roffelen. Trouws keukenprins Jeroen Thijssen is één van de gelukkigen. Hij weet bovendien zeker dat hij de eerste is, omdat hij de specht hoorde roffelen in Vught, waar alles altijd het eerst gebeurt. Dat lijkt me voor Vughtenaren een jaarlijks terugkerende last: de eerste moeten zijn. De eerste vinkenslag zal best in Vught hebben geklonken, al is ie niet daar, maar in de buurt van Meppel opgemerkt door Jeanette Essink. …

Lees Meer Lees Meer

De krab, de schol, de narwal en de kruisbek hebben niet veel gemeen, maar wat ze gemeen hebben is opvallend: ze zijn asymmetrisch. Doet u met uw mond een poging de snavel van de kruisbek te imiteren, dan vinden uw toeschouwers u misschien kortstondig grappig, maar al gauw zal men u lelijk vinden. Kruisbekken hebben een scheve snavel omdat ze daarmee de zaden uit pijnappels kunnen wrikken. Krabben zijn rechtshandig en hebben één grote schaar. Als ze die verliezen, neemt de linkerschaar de handigheid over en groeit die schaar uit. …

Lees Meer Lees Meer

In het Middenveld van Drenthe ligt een bos dat in de buurt komt van een oerbos. Er heeft sinds mensenheugenis bos gestaan. Het is van Natuurmonumenten. Het meet 125 bunder en wordt niet beheerd. We struinen onder bejaarde eiken door,  gegroefd en kaal. Er staan ook berken, maar die zijn dood. Er groeien kolossale berkenzwammen op, ze zien er vers uit, ondanks de vorst. Tussen de bomen is het nevelig, klam en ijskoud. Buiten de bomen is het nog ijziger, vanwege de snijdende oostenwind. …

Lees Meer Lees Meer

Parkeenden zijn wilde eenden, hoe tam ze ook zijn, maar parkzwanen zijn knobbelzwanen, geen wilde zwanen. Die bestaan wel, ze zijn nog groter en zwaarder dan knobbelzwanen, al scheelt het niet veel. Het is een prestatie dat ze hun enorme lijf de lucht in krijgen. De woerden hebben geen knobbel op hun snavel. Wilde zwanen hebben juist een opvallend rechte snavel, geel met zwarte punt. Kleine zwanen hebben ook een rechte, geel-met-zwarte snavel, maar met meer zwart. Bovendien zijn kleine zwanen kleiner dan wilde zwanen. Kleine zwanen zijn even wild als wilde zwanen. Wilde, kleine en knobbelzwanen, drie soorten zwanen, alledrie wit. …

Lees Meer Lees Meer

Terwijl ik op het strand een sliert rotganzen uitzwaai, die over zee uit het zicht verdwijnt, dringt zich via mijn ooghoek een schelpje in het zand op. Alle schelpen zijn leuk, maar sommige hebben een streepje voor. De venusschelp is klein en asymmetrisch, doorgaans geen esthetische aanbeveling. Toch vind ik het schelpje prachtig. Misschien omdat het stevig is of qua vorm een beetje aan een mini-noordkromp doet denken. …

Lees Meer Lees Meer

Weinig vogels zijn zo bekend als roodborstjes. Ze vallen op met hun rode borst, die ze mollig kunnen opzetten. Ze zitten op een hek, een paaltje, een uitstekende tak. Daarvandaan loeren ze op insecten of kruimels, graankorrels, fruit. Roodborstjes zingen het hele jaar, soms midden in de nacht. Niet alleen het mannetje zingt, het vrouwtje zingt ook, vooral in de herfst. Zo laten ze zich gelden in hun territorium. In december kun je roodbostjes zingend aantreffen op een besneeuwde tak. Mooi plaatje voor een kerstkaart. …

Lees Meer Lees Meer

De Sint-Romboutstoren in Mechelen, Vlaanderen, ziet eruit als een halve toren. De toren had ongetwijfeld hoger gebouwd zullen worden, waar van alles tussenkwam. Nu eens was de bouwmeester jarenlang afwezig, dan weer sloeg de bliksem erin. Geldgebrek zal de toren ook wel parten gespeeld hebben. De bouw begon in 1452 en zeventig jaar later gaf men het op. …

Lees Meer Lees Meer

Ze zijn een plaag, ze terroriseren de stad, ze komen uit het buitenland, ze horen hier niet thuis! Op de radio wond ene Fleur zich op. Ik dacht: het zal Fleur Agema wel zijn, van de PVV, over Marokkanen. Maar het was een andere Fleur, Fleur Jurgens, over halsbandparkieten. De brij aan schreeuwreclames, fileberichten en herhalingen van steeds hetzelfde nieuwsbulletin doet me de radio meestal gauw weer uitzetten. Maar een discussie over halsbandparkieten wilde ik wel even horen. …

Lees Meer Lees Meer