We arriveren ’s avonds in het bos van Compiègne, net voor Parijs. Het plan is een nachtje in de tent, en de volgende dag uitgeslapen Parijs door. Uitgeslapen? Het kwik daalt diep, de botten worden beurs op de welvingen van de bosbodem, welvingen die in de nacht veranderen in kamelen. Ik glijd steeds van een bult in een kuil. Kamperen is leuk. Vooral in de morgenzon, met stokbrood en koffie, als de bloemen openen, de insecten zonnen en de vogels zingen. …
Waar in Frankrijk we vorige weken ook waren, overal zongen nachtegalen. In Nederland zingen ze nu ook, maar er zijn er gewoon minder van. In drassige bosjes met een dichte ondergroei van bijvoorbeeld brandnetels is de kans het grootst. In vochtige duinvalleien zingen nu zelfs meer nachtegalen dan dertig jaar geleden. De duinen zijn sindsdien in bos veranderd. Jong, weelderig bos op vochtige grond, daar houden nachtegalen van.
Wij zetten de tent op in het Forêt de Compiègne, tachtig kilometer ten noorden van Parijs. In de buurt van de tent zingt een nachtegaal. Dag en nacht. ’s Nachts zingen er wel meer, maar overdag alleen die ene. Zou het een spotvogel zijn, die een nachtegaal nadoet? Dan toch een orpheusspotvogel, want de gewone spotvogel herken ik. …
Afgelopen weken maakte ik een ronde door Gallië. Over enkele plekken hoop ik u dezer dagen wat te vertellen, als voorpoefje van de zomervakantie. Nederland slaat straks weer op de vlucht naar Frankrijk.
Behalve stokbrood en wijn lokken zon en landschap. De glooiingen van het Franse landschap heeft Nederland niet. En als er in Nederland al een glooiing wordt ontdekt, komt er een machine om de zaak te egaliseren.
En zo hebben we in de twintigste eeuw ook de houtwallen en hagen uit Nederland verwijderd, 300.000 kilometer bij elkaar, weg ermee, leve het prikkeldraad. We hebben het landschap zo ingericht, dat als we nu in Nederland een mooi plekje ontdekken, we het ‘net Frankrijk’ vinden. …
Het afgelopen jaar heeft Nederland meer brandstof verstookt en CO2 uitgestoten dan in jaren. Nederland voert dan ook een actief klimaatbeleid: het openbaar vervoer wordt uitgekleed, het wegennet uitgebreid, de maximum snelheid verhoogd.
Er zijn mensen die menen dat luchtvervuiling niets te maken heeft met de opwarming van de atmosfeer. Maar dat je klimaatverandering ontkent, betekent niet dat je luchtvervuiling moet toejuichen. Hoewel, je zou kunnen zeggen: als het klimaat verandert, laat het dan ook snel veranderen, dan hebben we het maar gehad. Maar dan erken je weer het verband met luchtvervuiling. …
Hoe treurig kan het een soort vergaan… Van het rozenkransje zijn in Nederland nog maar zes groeiplaatsen over. Ooit groeide deze kleine maar fijne composiet op graslanden, heiden en duinen. Graslanden, heiden en duinen zijn bemest door wind en regen, ze raakten begroeid met lang gras, met woekeraars als braam en met opslag van berken, lijsterbessen, wilgen. De konijnen die de planten afgraasden zijn dood. Exit rozenkransje. Het is één van de meest bedreigde planten van Nederland. Nog even en het rozenkransjes gaan alleen nog als gebedsketting door het leven. Of het plantje naar de ketting genoemd is, of andersom, weet ik niet. Maar het is een lief plantje met een lief naampje. In het Engels ook; daar heet rozenkransje pussy toe, poezenteen. …
Huismuizen zien er koddig uit, maar kunnen je het leven zuur maken. Elke avond geritsel en gescharrel, elke morgen keutels in kasten en laden. Aan flarden geknaagde theedoeken, een tunnel in het brood, overal waar heerlijkheden liggen, liggen keutels.
Een kat is geen optie, vanwege diverse redenen. Dood maken mag niet van u, Trouwlezers, u heeft mij vorige jaar massaal bezworen ze levend te vangen en buiten vrij te laten. Daarmee gaan ze een vreselijke dood tegemoet, verdwaald en helemaal alleen verhongeren ze, tenzij ze meteen gegrepen worden door een kat, reiger, kraai, buizerd of andere lekkerbek. …
Dauw kan er prachtig uitzien en pittoreske effecten geven. Een spinneweb op een zonnige herfstmorgen… Dauw is condens. Druppels uit relatief warme, vochtige lucht condenseren op afgekoelde objecten. Maar de druppels op vrouwenmantel houden lang stand, zelfs in de zon. Zou vrouwenmantel vocht uitscheiden? Zweet? Nee, in de middag zijn ze opgedroogd. Het is echt dauw. Het blad van vrouwenmantel is fijnbehaard. Druppels blijven op de haartjes liggen Mooie planten! Behalve die druppels bloeien ze lang en veel en groengeel. Groengeel is niet zo opdringerig, tussen groene planten zijn groengele bloemen bescheiden. …
Als je de testikels van een pad afsnijdt, zwelt het orgaan van Bidder op en begint het levensvatbare eicellen te produceren. Daarbij leeft een gedegenereerde eileider op. Man wordt vrouw. Er zijn vissen en weekdieren die van geslacht kunnen veranderen, maar alleen padden hebben het orgaan van Bidder. Bioloog Friedrich Bidder heeft het doorgaans kleine orgaan voor het eerst beschreven. …
De eiken staan in het blad. Alles staat zo onderhand in het blad. Dat weten de rupsen ook. Onder eiken en andere loofbomen hangen ze aan hun draadjes. Ik fiets met de kinderen naar een zwemplas. Daar verwonder ik me over de flanerende badgasten. Bloot is taboe, het naaktstrand aan deze plas is opgedoekt, maar de badpakken zijn sexier dan ooit. En de mooie, jonge mensen lopen naar de kiosk, en terug, ze lopen heen, ze lopen weer. Ondertussen nadert er iets van boven, uit een berk. …
In Utrecht zaten de terrassen vol. Vier studenten flaneerden op het water van de Oudegracht. Ze hadden een bootje met buitenboordmotor. Ze voeren langs de terrassen en terug, wilden kennelijk kijken en bekeken worden. Ze dronken uit plastic bekertjes. Als een bekertje op was, gooiden ze het in het water. Omdat ze bekeken werden, denk ik niet dat ze zich daarvoor schaamden. Integendeel, ze vonden dat achteloze wegwerpen wel stoer. Net als de boeren die ze af en toe lieten. …