Koos Dijksterhuis

Kwart voor 7 gaat de wekker. Douchen… Pruttel pruttel pruttel, doet de kraan. Leeg. Ik vang de laatste straaltjes op voor thee en koffie. Radio Noord meldt dat een hoofdleiding lek is. Men zoekt in de weilanden naar ongewoon drassige plekken. Van Paterswolde tot Bedum is de druk van de kraan. Het kan dagen duren. Telefoon: de buurvrouw vraagt of wij ook.., ja wij ook. Weer telefoon: de juf. Geen school vandaag. Op het nieuws hoor ik dat ’s lands grootste kruidenier reeds door het flessenwater heen is. Kwart over 8. Nog eens telefoon: buurman Lucas. Hij wast altijd met regenwater. In een tank onder zijn tuin zit acht kuub, achtduizend liter. Wie wil, krijgt water. Gratis. Zoon haalt een keteltje.

…

Lees Meer Lees Meer

Vorig jaar was ik met een vriend in Oostenrijk. We hadden een kamer in een gutbürgerlich pension van hout, met de onvermijdelijke geraniums op het balkon. Iedere avond snorde daar een stevig gebouwd insect langs. Hij hing even voor een bloem hier, even daar, werkte de bloembakken af en verdween weer. Dat hangen voor een bloem deed hij met razendsnelle vleugelslag, op dezelfde plaats blijvend, terwijl hij een lange tong uitstak naar de nectar in de bloem. …

Lees Meer Lees Meer

De PVV ontkent dat het klimaat verandert en als het klimaat toch verandert, ontkent de PVV het verband met CO2-uitstoot en als er toch verband is met CO2-uitstoot, dan vindt de PVV maatregelen onnodig. Ondertussen ontkennen zelfs oliemaatschappijen de klimaatverandering niet langer. Maar de PVV blijft tegen de ‘klimaatbangmakerij’, aldus Richard de Mos 31 juli op www.pvv.nl.

Het International Panel on Climate Change wordt door de PVV afgeserveerd als bedriegers en frauduleurs van de VN. Sommige leden van het IPCC hebben inderdaad stomme fouten gemaakt. …

Lees Meer Lees Meer

Afgelopen lente kreeg ik een brief van mevrouw Buijk die zich verwonderde over kauwtjes. Kauwtjes zijn kleine kraai-achtigen. Ze houden van elkaar gezelschap, vooral ’s nachts, als ze in grote groepen boomkruinen of kerktorens innemen. Sociale dieren hebben vaak vaardigheden die wij als sociaal dier hoog achten en intelligent noemen. Kraai-achtigen zijn misschien wel de slimste vogels. Ze krijgen ingewikkelde trucjes onder de knie, als ze er iets lekkers mee bemachtigen. …

Lees Meer Lees Meer

We moeten een vrachtje afleveren in Lauwersoog en ondanks regenbuien grijpen we onze kans om naar de vogelhut aan het Jaap Deensgat te gaan.

Als we uitstappen is het droog. ‘Hier zie je meestal wel een blauwborstje’, zeg ik bij het rietveld, ‘vaak baardmannetjes en soms een roerdomp.’ We zien geen blauwborst, geen baardmannetje, geen roerdomp. Meestal zie je niet wat je verwacht of hoopt te zien, maar altijd zie je toch iets leuks. Nu ziet het water wit van de lepelaars en de knobbelzwanen. Vijftien lepelaars vliegen in een lange lijn van vijftien korte lijntjes over en vijftig lepelaars zwaaien hun snavel door het ondiepe water. De grote, witte vogels staan op een rij. …

Lees Meer Lees Meer

Als reactie op een natuurdagboek stuurde Jeannet Göbel een sterk verhaal op. In haar tuinvijver zwemmen goudvissen en jonge koikarpers. Wie een vijver met vis heeft, kan erop wachten dat er een reiger bij gaat staan. En het blijft niet bij staan, natuurlijk. ‘Hoewel ik reigers best wel mooi vind’, meldt Göbel, ‘kreeg ik een gruwelijke hekel aan die vissenmoordenaars.’

Haar man spande netten om de vijver, en daar kwamen reigers noch katten langs. Nieuwe vissen in de vijver en klaar. Maar nee, na de vakantie vorig jaar bleken de kois te zijn verdwenen. Katten en reigers konden echt niet bij de vissen. Blauwe reigers althans. Maar niet alle reigers zijn blauw. …

Lees Meer Lees Meer

Martha Altena uit Emmen herinnert zich naar aanleiding van mijn stukje over spirea dat ze begin jaren ’50 als schoolmeisje moerasspirea plukte voor thuis. Zulks deed ze op de terugweg uit school, want op de vijf kilometer heen was haast geboden. In die tijd waren de velden en bermen veel rijker aan bloemen dan nu, en vond de jonge Martha zelfs rode pimpernel, ‘met die prachtige bruinrode bolletjes’. Een haar onbekende bloem plukte ze wel op weg naar school. Althans zolang ze bij die ene meester in de klas zat, die de bloemen kende en de door leerlingen aangedragen soortenlijst bijhield op het schoolbord. Altena herinnert zich dat de teller op 330 soorten stond. …

Lees Meer Lees Meer

Vorig jaar schreef ik over een braakliggend veldje, waar tussen het gras allerlei ‘onkruiden’ woekerden. Canadese fijnstraal voerde de boventoon, zwarte nachtschade stond op 2. Dit jaar zijn die er allebei niet. Ze groeien wel in de buurt, maar niet meer op dat veldje. Het zijn dus echte pioniers, voor wie het veldje te rhuig is geworden. Nu staan er ruigteplanten als zuring en koninginnekruid. Dat heeft als een echte koningin twee namen: leverkruid mag ook. …

Lees Meer Lees Meer

Op Schiermonnikoog liet Natuurmonumenten afgelopen winter jong bos kappen, verhakselen en stobbefrezen. Een stobbefrees is een ondergrondse verhakselaar, een reuzenblender die de wortelkluit versplintert. Een aannemer voerde het karwei uit. Komende winter nemen de zagen, hakselaars en frezen weer een paar duinen te grazen. Na het kappen wordt er een laagje afgeplagd. Het is voor de op eenzaamheid gestelde wandelaar een vervelende verrassing: ronkende machines, rupsbandensporen en het vernietigen van levenslustige loofbomen verwacht je in de natuur niet. Een gevelde meidoorn is een treurige gezicht. …

Lees Meer Lees Meer

De spreeuwen zijn uitgebroed. Ze vormen meteen weer zwermen, ’s avonds althans. Overdag zwerven ze rond in kleiner gezelschap. Ze zoeken wormen, rupsen, slakken, bessen, appels, brood, graankorrels, kaas… Kieskeurig zijn ze niet. Toch kunnen ze moeite hebben met het vullen hunner buikjes. ’s Lands voorheen talrijkste broedvogel is op zijn retour. Dat komt doordat ze gewend waren het platteland af te schuimen en het platteland wordt qua voedselaanbod zo plat als een flatscreentelevisie. …

Lees Meer Lees Meer