Koos Dijksterhuis

Slangen zijn gevreesd en gehaat. Volgens sommigen is dat er bij mensen ingestampt omdat angst voor slangen ooit onze overlevingskansen deed toenemen. Het zou kunnen, bij andere dieren kan angst voor vijanden ook aangeboren zijn. Veel vogels weten de eerste keer dat ze een slechtvalk zien, dat ze moeten wegwezen. Van een buizerd schrikken ze minder. Buizerds jagen waarschijnlijk wel konijnen en muizen de stuipen op het lijf. Dat zijn gebruikelijker buizerdhapjes dan vogels.

Overal ter wereld slaan mensen slangen meteen dood. We geloven zelfs dat een slang het kwaad in het paradijs introduceerde.

Aangeboren of bijbels, slangenhaat is volkomen uit de tijd. In Nederland leven drie soorten slangen, alledrie schaars en ongevaarlijk. Alleen de adder (foto) kan pijnlijk bijten, maar je moet hem wel eerst zien te vinden en lastig vallen, wil hij dat doen. Ik ken niemand die ooit door een adder gebeten is. Zelf hoop ik op de hei altijd adders te zien, maar mijn metgezellen huiveren bij het idee.

Adders en buizerds eten beide graag muizen en kikkers. Beide versmaden ook een kuiken niet, een gemakkelijke prooi immers? Wel veel snavel, poot en veer, maar ach…

Op de foto ziet u adders en kuikens. Wie eet wie, denkt u?

A. Kuiken eet slang

B. Slang eet kuiken

C. A en B zijn allebei juist

D. A en B zijn allebei onjuist

E. Weet niet

F. Anders, nml:

Mail uw antwoord met naam en adres uiterlijk woensdag via www.dijksterhuis.net/blog/ ovv Prijsvraag adder. Onder de inzenders van het juiste antwoord wordt het boek Mijn Roofvogels van Rob Bijlsma verloot. De winnaar wordt vrijdag vermeld.

 

Het eerste koolzaad zag ik eind januari bloeien. Toen leek de herfst naadloos over te gaan in de lente. Plotseling viel de vorst in, met een temperatuur tot min 17. Het koolzaad bevroor in de bloei zijner leven. Ook het koolzaad op de akkers, dat nog lang niet bloeide, kwam voortvarend uit de bodem op. Het leed in februari fikse vorstschade. Vandaar dat er nu, normaal gesproken de hoogtijdagen van de koolzaadbloei, weinig koolzaad bloeit. Nochtans zag ik in de buurt van Ten Post en bij Saaksum fraaie velden bloeien. …

Lees Meer Lees Meer

Vier jaar geleden kwam ik een paar keer in de Houtrakpolder, tussen Amsterdam en Haarlem. Daar, tegen het decor van enorme kranen en silo’s in de haven, en recht onder dertig landende vliegtuigen per uur, kwam een nieuw ecologisch hoofdstructuurtje op landbouwgrond. Voordat die landbouwgrond was voorzien van de onvermijdelijke bruggetjes, voorlichtingspanelen en grote grazers, was er een paar jaar voorbij. In de tussentijd richtte beheerder Tom van Spanje het in met tijdelijke natuur bij uitstek: akkernatuur. …

Lees Meer Lees Meer

Ezumakeeg is een vijftien jaar geleden blank gezette polder aan de noordoostkant van het Lauwersmeer. In en om het ondiepe water zijn veel vogels; op weinig plekken worden zoveel zeldzaamheden geturfd als hier. ’s Avonds staat de zon er mooi op, je hoort er geen auto’s maar vogels. Lepelaars, grote zilverreigers, kluten, knobbelzwanen en bergeenden blinken wit in de zon. Over eenden gesproken, er dobberen kuif-, tafel-, krak-, slob- en wilde eenden, smienten, winter- en zomertalingen. …

Lees Meer Lees Meer

Hoewel de meeste pinksterbloemen uitgebloeid zijn, zijn er altijd wel een paar late, die met pinksteren nog bloeien. Dit jaar waren dat er vrij veel. Meestal bloeien pinksterbloemen met Pasen en is het rond Pinksteren gedaan met deze finefleur van onze voorjaarsbermen. Maar bij mij in de tuin bijvoorbeeld komen telkens weer nieuwe pinksterbloemen tot bloei, tot ruim een week na Pinksteren. Eén hier, één daar, niet veel, maar toch. …

Lees Meer Lees Meer

Op het strand van Schiermonnikoog liggen verschillende waaiers van strengen, gevuld met bolletjes. ‘Het lijkt wel een inktvis’, zegt vriendin en daarmee komt ze in de buurt. Het zijn de eieren van een pijlinktvis. Als in de lente het zeewater begint op te warmen, zwemmen de pijlinktvissen naar de Noordzeekusten. Ze golven elegant door het water, maar kunnen ook verrassend snel wegschieten. Snel zijn ze als ze een visje grijpen. Pijlsnel zijn ze ook als ze paren. De paring is in een wip gebeurd. Daarna worden de eitjes in waaiers afgezet op stevige bodem. Na die klus sterft de volwassen inktvis. …

Lees Meer Lees Meer

Met zoon van 10 struin ik op Schiermonnikoog door de duinen. We wurmen ons tussen duindoorns door en proberen op voorspraak van zoon een dode langpootmug uit een spinneweb tot leven te wekken. De langpoot kijkt ons aan met groene ogen.

We horen een krekel-achtig geluid uit het natte valleitje voor ons. Rugstreeppadden! Die  verstoppen zich overdag in holletjes. Die graven ze in zand. Ook water hebben ze nodig. Daarom komen ze voor in natte duinen, vooral op de Waddeneilanden. ’s Avonds roepen ze naar elkaar dat ze er zijn en dat ze er wezen mogen. Ze kwaken niet, ze ratelen. ‘Rrrrrrr’, klinkt het, en ‘rrrrrr’, luidt het antwoord. Waarschijnlijk roepen mannetjes zo de vrouwtjes. Komt allen tezamen, jubelend van vreugde.

Bij ons huisje horen we ze ’s avonds ook. Ik heb ze nooit eerder bij het huisje gehoord. Ik vind ze een aanwinst. Buiten de waddeneilanden komen rugstreeppadden ook voor in de Noordoostpolder. Ze zijn daar niet populair, want ze zijn beschermd, en als je een nieuwe ligboxenstal bouwt zodat de koeien nooit meer naar buiten hoeven, en je komt rugstreeppadden tegen, heb je een ontheffing nodig. En dus kun je geen stal meer zonder ontheffing bouwen, want als ze er niet al zijn, dan komen ze wel. Waar een bouwput is met zand en water krijg je geheid rugstreeppadden.

Op Schiermonnikoog hebben ze dat probleem niet. De meeste rugstreeppadden hebben in de duinen genoeg zand en water. Zoon en ik sluipen op het geratel af. We zijn vlakbij en dan stopt het. Er springt niets, er ritselt niets, we zien niets. Zouden ze in hun holletje zitten?

Morgenavond is het in Groningen Nacht van kunst en wetenschap. Vorig was ik daar met mijn dochter van 13. We lieten in de A-kerk een hangertje maken van dochters DNA, zagen in een kelder een show met herrie en stroboscopen, vluchtten weg naar een bus met een lezing waarbij dochter knikkebolde. We gingen weer naar buiten en werden op de Vismarkt belaagd door enorme, buitenaardse monsters op stelten. Reuzeninsecten die zich vooroverbogen tot hun griezelsnuit vlak voor je neus hing. Dochter gilde en snoefde er later over tegen haar broertje, die gromde dat hij ook mee had gewild. Morgen krijgt hij de kans. Maar of de monsters weer komen? …

Lees Meer Lees Meer

Rond ons huisje op Schiermonnikoog is het eind mei lente zoals het nog nooit lente was. Oranjetipjes, koolwitjes, dagpauwogen, koevinkjes dwarrelen rond. Wat een uitbottend groen van eiken, iepen en essen in de houtwal. Wat een zee van dieproze koekoeksbloemen, lichtroze adderwortels en paarse akeleien. De zon speelt door het opschietende gras. …

Lees Meer Lees Meer