Al drie weken had ik ze niet gezien, en al had het vaak gemist, ik kreeg hun nest wel regelmatig in het oog. Maar de zeearenden niet. Eerder zag ik er regelmatig een op een kale tak of in een boomkruin zitten. Soms zag ik een zeearend vliegen. Als ik er één zag, kon het zijn dat de ander op het nest zat. Als ik er geen zag, kon het zijn dat de een op het nest zat, terwijl de ander de kost verdiende door een karper, meerkoet of gans achterna te zitten.

Het arendsnest is van twee kanten zichtbaar, op grote en op geringe afstand: een enorme takkenbos. Het bevat waarschijnlijk een holte, een kuil, die te diep is om te zien of er een vogel opzit. Van de geringe afstand is dat al helemaal niet te zien. Van verre was bij helder licht door de kijker heel soms een over de rand glurende kop te zien.

Vorige week nam ik weer eens een kijkje en toen zag ik ze boven in een kale boom zitten, één van hun lievelingsplekjes om uit te kijken, uit te rusten of uit te buiken. Ze zaten ze er met hun tweeën. Mooi, dacht ik, ze zijn er nog. Oei, dacht ik, zouden er nog geen eieren zijn of hebben ze die verlaten? Zeearenden gaan meestal al in januari aan de leg. Maar misschien hebben ze dat deze keer uitgesteld vanwege de kou.

Je zou er al een drone overheen moeten sturen om dat te achterhalen. Maar dikke kans dat ze zo’n ding als bedreiging zien en grijpen.

Vorig jaar viel er begin maart een dik pak sneeuw, waarna ze hun nest verlieten. Of er eieren dan wel jongen in het spel waren, die onderkoeld raakten, is onbekend. In de nazomer knapte de boom met nest en al omver. Afgelopen herfst werd er een nieuw nest gebouwd. Wat een voortvarend koppel!

Het is hun derde seizoen hier, op loopafstand van ons huis. Twee jaar geleden vlogen er twee jongen uit en zagen we bijna dagelijks zeearenden over de tuin vliegen. Naar verluidt zijn beide jongen al voor hun eerste verjaardag omgekomen. Eén van hen zou in de Noordoostpolder door een windturbine uit de lucht zijn gemept. Of het waar is, weet ik niet.

Woensdag zat het vrouwtje boven in dezelfde kale boom te poseren. Ze zette zich af en klapwiekte majestueus uit beeld.

(Natuurdagboek Trouw, maandag 23 februari ’26)