Koos Dijksterhuis, auteur op Koos Dijksterhuis

Welke vogel is dit?

11 juli 2014 Koos Dijksterhuis

‘Beste Koos’, begon een lezer veelbelovend, ‘ik woon in Amsterdam, maar laatst was ik bij familie op de Veluwe. Daar hoorde ik een vogel. Welke vogel was dat?’

Toen bestond die site nog niet, maar nu zou ik de lezer verwijzen naar www.welkevogelisdit.nl, waarop je stap voor stap kunt uitzoeken welke vogel je ziet. De site vraagt eerst globaal naar vorm en formaat, maar zoomt dan in op kleur van buik, borst en keel en andere details. Lezer hoorde alleen wat, maar zag niets en zal op de site geen antwoord vinden. Wel kan hij er ontdekken dat hij als waarnemer meer op details zou kunnen letten. …

Lees Meer Lees Meer

Stille huiler op de plaat

10 juli 2014 Koos Dijksterhuis

Op Engelsmanplaat komen nauwelijks mensen. Zeehonden zijn er des te meer. Honderden. Gewone zeehonden zien we, als we er met Bram Adema van de Pierewaai heenvaren. De eerste zeehond die we zien is een huiler. Althans, het zou een huiler kunnen zijn, al huilt hij niet. Hij ligt bij de waterlijn op het strand. Een spoor van omgeploegd zand verraadt dat hij er een meter of tien heeft opzitten. Als we in zijn buurt komen, kijkt hij ons argwanend aan. Eén oog is vochtig en rond en groot als een schoteltje, het hartveroverende oog van een jong zeehondje. Het andere oog is tot een halve maan toegeknepen. Ontstoken, een veeg teken. …

Lees Meer Lees Meer

Namaakwespen

9 juli 2014 Koos Dijksterhuis

parende wespvlinders. Foto Désirée Alting

Er wordt in de natuur wat nagebootst, er wordt wat beduveld! Het loont de moeite om op wespen te lijken. Wespen kunnen gemeen steken en veel insecten-etende wezens schuwen de zwart-gele griezels. Sommige vliegen lijken op wespen en worden daardoor eveneens gespaard. Laatst kreeg ik twee foto’s van wesp-achtige insecten toegestuurd door Désirée Alting, die als vrijwilliger voor Natuurmonumenten in het hier in de buurt gelegen natuurgebiedje Kardinge werkt.

Een paar dagen nadat ik haar fotos kreeg, streek er precies zo’n insect neer op een klein wilgenroosje in mijn tuin. Het kan ook op een brunel geweest zijn, die twee staan doorelkaar in kleine pollen die de cavia niet opgraast. …

Lees Meer Lees Meer

Tweehonderd visdiefkuikentjes doodgeslagen

8 juli 2014 Koos Dijksterhuis

In Hasselt, aan het Zwarte Water benoorden Zwolle, heeft iemand ruim tweehonderd visdiefkuikens doodgeslagen. Met een schep. Visdiefjes broedden er op het dak van een bedrijfsloods. Vaak willen eigenaren geen visdiefjes op hun bedrijfsloodsen vanwege poep of omdat ze vrezen dat de vogels een sloopvergunning verhinderen. …

Lees Meer Lees Meer

Kleine ruiter met gele poten

7 juli 2014 Koos Dijksterhuis

In Ezumakeeg, aan de rand van het Lauwersmeer, is een kleine geelpootruiter gesignaleerd. Kleine geelpootruiters worden bijna elk jaar wel in Nederland gezien. Maar ik heb er nog nooit een gezien.
Kleine geelpootruiters zijn tureluur-achtige waadvogels uit Amerika. Ze broeden in Noord- en overwinteren in Zuid-Amerika. Vrij laat in het voorjaar trekken ze noordwaarts, waarbij een enkeling soms verdwaalt en in Europa belandt. Of dat een onervaren vogel is, is een dappere avonturier of een sukkel die de kluts kwijt is, is onbekend. …

Lees Meer Lees Meer

Rennende muizen

3 juli 2014 Koos Dijksterhuis

Muizen rennen vrijwillig in zo’n looprad. Dat concluderen Leidse onderzoekers. In gevangenschap rennen muizen even vaak en even lang in zo’n rad als muizen in het wild. Dat maten ze zo’n ding in een tuin te plaatsen en een ander in de duinen. Bewegingsmelder met nachtcamera erbij en klaar.

Als kind hield ik witte muizen en die waren niet uit hun rad weg te branden. Bezoekers bromden soms dat dat dierenmishandeling was. De muizen zouden gestresst zijn en zich gedwongen voelen in het martelwerktuig te stappen. Eenmaal rennend konden ze niet meer stoppen. Met risico op uitputting en hartstilstand. Mij leek lichaamsbeweging goed voor ze en ik vond het juist zielig hen dat speeltje af te nemen. Maar de twijfel knaagde. …

Lees Meer Lees Meer

Noordhoren op Engelsmanplaat

3 juli 2014 Koos Dijksterhuis

Noordhoren Engelsmanplaat. Foto Koos Dijksterhuis

Op het strand zigzaggen mijn ogen telkens even voor mijn voeten langs. Die gewoonte is er van kinds af aan ingesleten. Niet dat ik bang ben voor valkuilen, glasscherven of andere ongemakken. Nee, ik zoek naar schelpen.

Op Engelsmanplaat ben ik voor het eerst. Ik mocht mee met de Pierewaai en ben benieuwd wat voor schelpen we vinden. Langs de zandrug aan de noordzeezijde, Rif genaamd, liggen de meeste schelpen. Het zijn de gebruikelijke strandgapers, boormossels, kokkels, strandschelpen en zwaardschedes. We vinden twee wulken, steviggebouwde slakkenhuizen. Ze zijn niet zeldzaam, al zijn ze een kleine eeuw geleden in de Waddenzee uitgeroeid door de toen al te intensieve visserij. In de Noordzeebodem leven ze nog. …

Lees Meer Lees Meer

Engelsmanplaat

2 juli 2014 Koos Dijksterhuis

Uitwaai-bureau de Pierewaai huurt vaak het motorschip Boschwad om met een groepje natuurliefhebbers de Waddenzee op te varen. Dit keer wendt Bram Adema van de Pierewaai de steven naar Engelsmanplaat, een wadplaat tussen Ameland en Schiermonnikoog. Ik ben op bijna alle waddeneilandjes en –platen weleens geweest, maar nog nooit op Engelsmanplaat, al heb ik nog zo vaak het paalhuisje en baken zien liggen. Van Schiermonnikoog, van de veerboot, van de dijk bij Paesens. …

Lees Meer Lees Meer

IJsberen eten veel vet

1 juli 2014 Koos Dijksterhuis

Op Spitsbergen zagen we een ijsbeer. Het was meer een vermoeden van een ijsbeer dan een echte ijsbeer. Zo verweg sjokte hij over het ijs, dat ie alleen door een verrekijker te zien was. Een klein ijsbeertje, gelig tegen de witte achtergrond van een gletsjer. Alle Trouwlezers en andere opvarenden waren opgewonden, enfin, u heeft erover kunnen lezen in een mooie column van Rob Schouten, die erbij was. …

Lees Meer Lees Meer

De marter, de ekster en de dierenbeul

30 juni 2014 Koos Dijksterhuis

De dood van Blindeman lokte opgewonden reacties uit. Reeds na mijn vorige stukje over de cavia’s werd ik door een lezeres dierenbeul genoemd. Ik had namelijk niet weten te voorkomen dat Blindeman door een ekster werd gepikt. En dan wist lezeres nog niet eens dat onze konijnen waren onthoofd door een steenmarter!

De cavia’s en konijnen waren kwetsbaar hadden mijn halve tuintje als ren. Er staat een raster om het grasveld van vijf bij zeven meter. De cavia’s konden de hele dag naar buiten, de konijnen dag en nacht. Ik wist dat er een steenmarter zou kunnen komen. Ik nam het risico. Ik had een stalen hekwerk met krappe mazen kniediep kunnen ingraven, en het ook van boven hermetisch moeten dichten, om dat risico te mijden. Maar ik wilde van mijn tuin geen fort maken. …

Lees Meer Lees Meer