Als ’s morgens de kippen uit het nachthok mogen, sjezen ze klapwiekend rond. Even de vleugels en de benen strekken. Vervolgens gaan de vier hennen twee aan twee optorenend tegenover elkaar staan. Met die krachtmeting wordt de pikorde in de Bende van Vier getest.

We hebben twee roodbruine en twee grijs-wit gestreepte kippen. De roodbruine leggen eieren, en beide grijs-witte hebben onlangs ook een ei gelegd. De ene grijs-witte, Cleo is de kleinste, de andere juist de grootste: Claire, bijgenaamd Plof(kip).

Tot voor kort was (kleine) Cleo de alfakip. Ze pikte de andere drie en wachtte ’s avonds tot iedereen op stok zat, voordat ze zelf ging. Ze was er als eerste bij wanneer er iets te eten viel. Die rol heeft roodbruine Casy overgenomen. Cleo sluit nu de rij. Als je iets lekkers strooit, snellen Casy, Coco en Claire toe en is het een kwestie van seconden tot het op is. Ook als je met de traktatie wacht tot Cleo er is, staat die erbij alsof ze denkt: het lijkt wel of er iets eetbaars is. Was.

Zelfs Coco is Cleo te snel af. Coco heeft een scheve snavel, waardoor de bovensnavel doorgroeit en lastig pikt. We knippen die snavel bij en ze redt zich ermee.

Misschien heeft de wisseling in leiderschap ermee te maken dat Casy het eerst een volwassen, vuurrode kam kreeg. Ze ging ook het eerst aan de leg, gevolgd door de eveneens roodbruine Coco. Beide leggen forse bruine eieren. Soms wordt er een kleiner bruin ei gelegd, en één keer een wit ei.

Als je ’s ochtends naar ze toe loopt, hoor je verwachtingsvol en gemoedelijk gekir uit het hok komen. Sinds er gelegd wordt, gebeurt het weleens dat Casy zich in het andere, oude nachthok terugtrekt, om daar een kwartier in te verdwijnen. Als ze weer buiten komt, ligt daar een ei. Ze zoekt duidelijk privacy voor de eileg.

Onlangs heeft ook Coco die rustige legplek ontdekt (foto). Maar wat moet ze met zo’n ei? Ze zit er onwennig naast.

(Natuurdagboek Trouw, woensdag 3 januari ’24)