Op het raam wandelt een sluipwesp. Het sluipende van sluipwespen zit hem, pardon haar in de wijze waarop ze haar prooi besluipt. Sluipwespen deponeren hun eitje meestal in de larve of de pop van een insect. De sluipwesp op het raam: Pimpla rufipes, legt haar eitjes in een rups. Ze doet dat met het de legboor aan haar achterwerk.

Voor deze sluipwespen fungeren rupsen van dag- en nachtvlinders als draagmoeders. Zo staan eikenprocessierupsen op het menu. Het menu van de sluipwesplarve, wel te verstaan. Die eet een rups van binnenuit op.

Sluipwespen worden gebruikt als bestrijders van plaaginsecten. Je kunt bijna geen insect noemen, of er is wel een sluipwesp die op dat insect parasiteert. Sluipwespen die bladluizen te grazen nemen zijn slechts een paar millimeter lang. Maar er zijn ook giganten, zoals de houtsluipwesp van vier centimeter, die op de reuzenhoutwesp parasiteert. Er zijn zelfs sluipwespen die andere sluipwespen besluipen. Sluipwespen zijn dan ook een van de grootste insectenfamilies: er zijn wereldwijd 24 duizend soorten gewone sluipwespen beschreven, waarvan er 15 tot 17 honderd in Nederland voorkomen.

Sluipwesponderzoekers kweken soms larven op om te kijken wat eruit komt. Dat kan de bedoelde insectensoort zijn, maar ook een sluipwesp. Sluipwespen zijn te onderscheiden van andere soorten wespen aan onder meer hun lange antennes, die meestal uit zestien of meer segmenten bestaan. Andere wespen hebben niet meer dan dertien segmenten. Loep of macrolens richten en tellen dus.

De sluipwesp Pimpla rufipes is een algemene soort, die in de herfst het talrijkst is. Na een golfje nachtvorst in november is de piek overigens weer even snel voorbij als dat ie kwam. In de winter zijn er bijna geen actieve insecten meer om op te parasiteren.

Pimpla rufipes is zwart met oranje pootjes en naar die pootjes is het dier genoemd. Rufi betekent rossig en pes betekent voet. Roodpootsluipwesp zou een geschikte Nederlandse soortnaam zijn. Maar lezer Bert Kremer uit Zeerijp wees mij erop, dat dieren net zo goed als mensen geen kop, bek en poten hebben, maar een hoofd, mond en benen of voeten. Geen (rood)poot- dus, maar roodvoetsluipwesp. Zijn poo… eh beentjes zijn weliswaar oranje, maar oranjebeensluipwesp bekt (mondt) niet zo lekker.

De roodvoetsluipwesp vliegt weg van het raam.

(Natuurdagboek Trouw vrijdag 30 oktober 2026)