Een weekend op Schiermonnikoog, in september, als de duizenden badgasten vertrokken zijn, heerlijk. Maar wacht, in september beginnen de scholen en universiteiten. De boot zit vol pubers en postpubers. Sommigen zeulen geluidsmachines mee, de hedendaagse variant van de ghettoblaster.

Op het eiland is een trouwerij, een yogaweekend en een judoweekend. Yogaërs en judoërs zijn geen lawaaiige lieden. Ik kom ze tegen op het strand en in de duinen. Je mag op Schiermonnikoog buiten het broedseizoen bijna overal in. Op de kwelder houden slenken de meeste wandelaars wel tegen, behalve avonturiers. De ene groep wadlopers na de andere arriveert.

Zaterdag is er Rock aan de plas, tien uur lang decibellen. In bed liggend kan ik op twee kilometer afstand een stem horen schreeuwen welk nummer volgt. Tegenwoordig vermijdt bijna iedereen menselijk contact door zich op straat tussen oortjes te verstoppen, en de zogenoemde ‘silent disco’ bestaat al jaren, maar hier handhaaft men ouderwets gedreun. Zouden de dodaarzen in de plas, de boomvalk in de dennen, de duizenden wadvogels op trek het waarderen?

Maandagochtend denderen een paar F35’s over, wier herrie alles overstemt.

Militair oefenen, sporten, schilderen, beeldhouwen, musiceren, jezelf ontdekken, vergaderen, vissen; alles doen we in de natuur. Wees er dus zuinig op, bescherm natuur.

Vroeger was Rijkswaterstaat de grote natuurbedreiging: wegen, dijken, sluizen. Nu wil Rijkswaterstaat juist de papieren bescherming van de Waddenzee in praktijk brengen. Niet het hele waddengebied, maar delen ervan zouden volgens Rijkswaterstaat tegen menselijke exploitatie beschermd moeten worden. Rustgebieden voor vogels, zeehonden, vissen, zeegras…

Prompt is er door de ondernemers in het waddengebied een protest georganiseerd. Dat men niet ieder feestje op ieder moment op iedere plek mag vieren, wordt niet gepikt! Het typeert de tijdgeest: laat anderen, laat de natuur verrekken, maar leg mij niets in de weg!

Ondernemers in het waddengebied vrezen terugloop van het aantal toeristen. Wel, het zou kunnen dat andere bezoekers van het gebied graag een kermis willen, maar ik wil juist rust en natuur. En dat was het USP van de waddeneilanden, vooral van Schiermonnikoog. Maak er een kermis van en de rustzoekers blijven weg.

Van de veerboot af zie ik twee slierten wadlopers. Een eenzame kanovaarder peddelt recht op zestig ruiende eidereenden af. Gelukkig kunnen ze vliegen: wegwezen.

(Natuurdagboek Trouw, vrijdag 11 september ’26)