Bladwesplarven in synchroon ballet. Foto Marcel Mooij
Een bladwesp is herkenbaar aan zijn voor een wesp dikke taille. De bladwesp die ik zag bleek een Tenthredo omissa te zijn. Een vrouwtje, gezien haar puntige achterlijf dat het vermogen tot eitjes leggen verraadt. Bladwespen hebben geen angel, ze kunnen niet steken. Bladwespen leggen hun vleugels vaak plat over hun achterlijf. Deze deed dat niet, maar de wesp fladderde van haar dille-bloem naar een andere dille, in de buurt van een wilde peen. Op die peen zat nog een bladwesp met platgelegde vleugels. …
Hoewel ik geen schokkende ontdekking deed, beleefde ik een geval van serendipiteit. Dat lastig uitspreekbare woord komt uit een oud, Perzisch sprookje over het eiland Serendip. Serendipiteit wil zeggen dat je iets ontdekt als onbedoeld bij-effect van een zoektocht naar iets anders. Penicilline is zo’n toevallige ontdekking. En alchemisten vonden van alles, terwijl ze het recept voor goud zochten. …
Het is weer tijd voor de houtpantserjuffers. Als ik eind augustus of begin september in de tuin zit, neemt er altijd wel een houtpantserjuffer plaats op mijn been, een blaadje, een twijgje of ander groen in de buurt. Dit keer valt een geknakt rozentakje in de prijzen.
Houtpantserjuffers zijn metaalgroene juffers met een lang, slank lijf. Elk van de vier vleugels heeft een geel pterosigma, wat Grieks is voor vleugelvlekje. De juffers komen voor in de buurt van stilstaand en traag stromend water, ook in woonwijken. Ze leggen hun eitjes niet in het water, maar onder de bast van takken die boven het water hangen. Ik woon aan het water. Achter in de tuin hangen bomen en struiken boven de oever. Aan hun houtige legplek danken deze pantserjuffers hun naam. …
Rommelend in de tuin kom ik onder ieder stuk hout en iedere steen duizendpoten tegen. Ook onder de deurmat zie ik ze en zelfs onder een perzikenpit van gisteren zitten er al twee. De meeste zijn jong: ze zijn nog klein, hebben minder poten dan een volwassen duizendpoot en zijn nog niet zo mooi roodbruin. Klein of groot, allemaal rennen ze weg naar het donker. …
Zwevende meeuwen steken prachtig af tegen een blauwe hemel. Van onderaf lijken ze, beschenen door de lage zon, verlichte geesten. Ze zijn voorzien van een zilveren stralenkrans. Het zijn dan ook zilvermeeuwen. Statig glijden ze over. Eenmaal vechtend om een vuilniszak blijken ze minder sereen dan ze er zwevend uitzien. Dus kom, we laten ze nog even zweven. …
Merknamen mag ik niet noemen, maar de witte reus is behalve zeeppoeder ook een insect. Een zweefvlieg om precies te zijn. Witte reuzen zijn één van de drie zwevende reuzen die in Nederland niet bijster zeldzaam zijn.
De witte reus ziet er bol en glad uit en heeft een witte band over zijn glanzend zwarte achterlijf. De hommelreus kan daarop lijken maar is behaard. Dan is er nog een stadsreus, die wat slanker en zwart-geel gestreept is. Stadsreuzen hangen vaak rond in stadsparken en –tuinen, de andere twee houden meer van bosranden. …
Klavers zijn een plantenfamilie met prachtige bloemen. Vlinderbloemen. Rode en witte klaver zijn de bekendste, maar ’s zomers zijn ook kleine klaver, hopklaver, rolklaver, witte en gele honingklaver gemakkelijk te vinden.
Klavers zijn geliefd bij kleine grazers als konijnen en grote grazers als koeien. Voor koeien worden klavers wel geteeld. Op klaverakkers is geen stikstofbemesting nodig, omdat klavers daar zelf de bodem van voorzien. Zij kunnen namelijk stikstof binden. Althans, ze kunnen dat niet zelf, maar ze huisvesten bacteriën op hun wortels die stikstof uit de lucht halen. …
zilvermeeuwen azen op kliekjes. Foto Koos Dijksterhuis
Het is druk op het Bloemendaalse strand. En warm. Zo druk, dat dochter en ik flarden opvangen van de gesprekken rondom. Drie meiden van een jaar of achttien praten over hun weldra beginnende studie en hun onlangs afgeronde gymnasiumtijd. Zo warm, dat dochter en ik ieder uur even in zee moeten plonzen, om het draaglijk te houden. We slalommen tussen de zonnebaders door en kruisen het vochtige zand waar de mensen balspelletjes doen. …
Uit de kijkhut in Zweden turen we gespannen, in de hoop op beren. Een massieve vogel fladdert naar een boomtop. Het is een auerhoen, een soort wilde kalkoen, die je hier in april kunt zien baltsen, maar die verder moeilijk in het vizier te krijgen is. Hij kijkt waakzaam rond. Met zijn uitgestrekte hals en haaksnavel lijkt ie wel een gier.
Het wordt niet aardedonker, maar wel zo schemerig, dat je alleen door de verrekijker nog wat ziet. Mijn drie geliefden gaan dutten en ik ben de enige die nog staart. Ik droom weg en ga even liggen. Ik dommel wat en schrik wakker van muggengezoem. Half 3. Ik neem de wacht weer op me. De veelvraat van gisteren komt nogmaals, voor een knokig ontbijt van rauw vlees. Geen beer.
Om half 9 haalt de baas ons met zijn bootje. Hij checkt de geheugenkaart van de camera die hij in een boom heeft hangen. Daarop blijkt te zien dat er om kwart over twee een beer naar onze hut stond te kijken.
De beer was er, maar wij zagen hem niet.
Wel zagen we dat auerhoen. Hier in Midden-Zweden zijn auerhoenders vrij algemeen, net als de in Nederland bijna uitgestorven korhoenders. Ook daar zien we er een paar van. Op de Nederlandse Holterberg worden verse korhoenders uitgezet en die worden hier gevangen.
In april organiseert Wildlife Sweden auerhoen-excursies. De balts van auerhoenders is een spektakel. De enorme hanen gaan elkaar met gespreide staarten en gestrekte halzen te lijf, terwijl ze de raarste geluiden maken. Misschien ga ik in april wel terug om ze te zien. En misschien zie ik dan toch nog een beer.
We zien lijsters, spechten, raven, bonte kraaien en een buizerd. Muggen enteren de van slaapplekken en chemisch toilet voorziene kijkhut, die drijft op een Zweeds bosmeer. We turen allevier gespannen naar de oever waar beren zouden kunnen verschijnen. De zon zakt achter de beboste heuvels en zet het meer in brand. We geven karakteristieke rotsen een naam, zoals “olifant” en “deur”. Zoon zegt ineens “ja achter de deur!” Een beer? Waarachtig, daar loopt een… nee het is een vos! De vos spiedt rond, huppelt dan weg tussen de bomen. …
