Als de kortste dag voorbij is, fleurt Els helemaal op. Els is een boom, familie van de berk, ze kan donkerbruin van bast zijn of grauw. Is ze donker dan heet ze zwarte, is ze grauw dan heet ze witte els. De boom houdt het blad nog even in bewaring, maar laat de katjes al bloeien. Die katjes lijken op hangende rupsen, een beetje rossig zijn ze, ze maken geen overdreven mannelijke indruk maar zijn het wel. …
Ze bloeien de hele zomer, van mei tot september. Hun kleine bloemen hangen in trosjes aan een rossige stengel van een centimeter of vijftien. Ze zijn wit, soms met een roze zweem. Ze beginnen als een bolletje maar openen zich wijd. De rode stijl steekt uit de kroon. Prachtig zijn ze, al staan ze nu donkerbruin en uitgebloeid te wachten op een nieuwe lente. Maar hoezeer hun dagen ook geteld zijn, de bladeren steken fris en glanzend uit de sneeuw. Wintergroen heet de plant en wintergroen is hij. Rondbladig wintergroen want rond zijn de blaadjes. …
Het is bijna windstil op het strand van Schiermonnikoog, maar dat ene windkrachtje dat uit het oosten aanwandelt, bijt in je wangen. Wat is het koud! De zee liet een muur van ijs achter. Nu kabbelt het koude water rustig het strand op. In de buurt van de ijswal doven de golfjes in een steeds dikkere ijspulp. Als het water weer wegebt blijft een brede, zigzaggende plak zeeijs achter. Een kilometers lange witte slinger, glinsterend in de ondergaande zon. Er is bijna niemand op het strand, het paviljoen puilt uit, zulke frisse neuzen willen de mensen nou ook weer niet. …
Spanje is Nederlands voor España, wat afkomstig is van het Latijnse Hispania. De Romeinen hadden het weer van de Phoeniciërs, die de Middellandse Zee bevoeren en zo’n duizend jaar voor Christus in Spanje aan wal gingen. Ze zagen het daar wemelen van de kleine zoogdieren, die ze niet kenden maar op klipdassen vonden lijken. Zij noemden het gebied klipdassenland: I-sapan-im, waar de Romeinen Hispania van maakten. …
De sneeuw maakt hazen en konijnen zichtbaar. Als ze er zijn tenminste, want hazen en konijnen zijn er minder dan ooit. Nou, da’s wel erg boud. Minder dan vijftig jaar geleden. Hazen zijn in het eentonige, grootschalige en soortenarme platteland geleidelijk in aantal afgenomen. De jaarlijkse jacht, ik heb de jagers alweer in linie de velden zien en horen uitkammen, doet de hazenstand ook geen goed. …