Koos Dijksterhuis

´Dat is geen jeneverbes, dat is taxus´, zegt Dirk Slagter, ´die heeft groene takken.´ We wandelen door Haarlem. Biologieleraar en plantenkenner Slagter schreef en tekende een boekje om in de winter bomen, struiken en houtige klimplanten mee te determineren. Er stond vorige week een recensie van in Trouw.

Over groene takken gesproken. ´Veel loofbomen staan te boek alsof ze groene takken hebben´, vertelt hij, ´terwijl die aan de zonzijde vaak rossig zijn, je zou ze blozend kunnen noemen.´ Als voorbeeld grijpt hij een tak van een wilde kardinaalsmuts, die inderdaad rood uitgeslagen is. ´Dat staat in geen enkel ander boek. Zo vond ik meer opvallende kenmerken, waarmee je 110 soorten algemene bomen en struiken gegarandeerd op naam kunt brengen.´ …

Lees Meer Lees Meer

Onder de wolken en in de vroeg vallende schemer worden bos, duin en hei gauw een beetje gloomy, unheimlich, of hoe zeg je dat in goed Nederlands? Onheilspellend, geheimzinnig, somber? Mwah, Engelsen en Duitsers zijn beter in het benoemen van stemmingen.

We zijn verrast als we in het schemerige namiddaglandschap van de duinen ineens iets sprankelends, fris, eruit zien knallen. Geel is het, eigeel, echt absurd geel, en nog glanzend ook. Dichtbij blijkt de frisse glans van een vochtige drilpudding, die op een tak gekwakt lijkt. Het is een trilzwam, een gele trilzwam om precies te zijn. In de duinen neigen gele trilzwammen vaak naar oranje, maar deze is zo geel als zijn naam belooft. …

Lees Meer Lees Meer

We stallen onze fiets bij ingang Oase en kopen een toegangskaartje voor de Amsterdamse Waterleidingduinen (1,50 pp). Schuin naar rechts voert een breed zandpad ons naar een klinkerweg, langs een kanaal. Het kanaal is recht en plat, het weggetje golft over de duintoppen, die ooit verhoogd zijn met zand uit het kanaal. Het is de Dienstweg en er wandelen veel mensen. Als het even rustig is en de wandelaars wijken, passeren er zwermen zangvogels. Overal om ons heen en boven ons scharrelen, fladderen en kwetteren staartmezen, pimpelmezen, koolmezen, vinken, roodborstjes, boomklevers en een goudhaantje. Dit kleinste vogeltje van Europa fladdert driftig als een kolibri langs takken en stammen om insectjes uit kieren te plukken. …

Lees Meer Lees Meer

Er komt een fietspad door de Amsterdamse Waterleidingduinen. Duinliefhebber Kees Piël wijst erop dat de Waterleidingduinen het grootste duingebied van Europa zijn, zonder auto- of fietsverkeer. Uitgerekend daar moet een pad doorheen. Met alle doodgereden diertjes, lege flessen en lawaai van dien. Hij vreest dat het natuurgebied wordt overspoeld door fietsers. …

Lees Meer Lees Meer

Een algemene roestschimmel is kroonroest. Kroonroest leeft op het blad van wegedoorn en sporkehout, ook wel vuilboom genoemd. Die bomen hebben ’s winters geen blad, maar voor dat blad in de herfst viel, vormden de schimmels reeds lanceerbekertjes, waaruit sporen wegwaaiden, om op gras te overwinteren. De sporen die zich wisten te vestigen, groeiden uit tot schimmels met microscopisch kleine kroontjes. Vandaar de naam. ‘Roest’ verwijst naar de roestbruine kleur. …

Lees Meer Lees Meer

De eerste dag na de opening van de Hanzelijn, treinde ik erover. Ik kwam uit Haarlem, en deed in één klap alle vijf de nieuwe stations aan: Halfweg, Almere-Oostvaarder, Dronten, Kampen-Zuid, Groningen-Euroborg. Nou ja, in één klap, dat suggereert een vaart die de vele vertragingen tekort zou doen. Bij vertrek reeds bleken uit alle richtingen de treinen te laat; ze kwamen niet, ze gingen niet, ze bleven allemaal staan. Uiteindelijk kachelde ik toch het land door. In Flevoland lagen de kleivelden er even somber bij als de Oostvaardersplassen.

De nieuwe stations lijken op elkaar. Kampen-Zuid is een winderige plek die je niet graag te voet of per fiets zou benaderen. Dat hoeft ook niet: de stationsomgeving wordt doorsneden door nieuwe autowegen. …

Lees Meer Lees Meer