2024-2028
Tuinvogels voor het raam

Tuinvogels voor het raam

Grote bonte specht aan de vetbol Foto Koos Dijksterhuis
Grote bonte specht aan de vetbol. Foto Koos Dijksterhuis

Vandaag mogen we nog meedoen aan de tuinvogeltelling. Terwijl ik dit typ zie ik pal voor het raam een merelvrouwtje in de vetbol pikken. Die heb ik op een ijzerdaad gespiest, een ijzerdraad in de leilinde, uit de tijd dat die nog geleid werd. De merel had als voorgangers een merelmannetje, een koolmees, een pimpelmees, een vink en een grote bonte specht.

Die vetbol hangt dus niet. De merels kunnen er vanaf een dikke, besneeuwde tak goed bij. Hoewel de merelman zich niet door hangplekken laat afschrikken – hij fladdert als een kolibrie voor de pot vogelpindakaas aan de gevel.

De koolmees peurt larven uit de buis met vogelvoer. Dat zijn gedroogde maden van zwarte vliegen. Ze lijken op meelwormen maar zijn kalkrijker. We voeren ze aan de kippen, en het wilde tuingevogelte mag meeëten.

Lees Meer Lees Meer

DELEN
Een onderkoelde jaarling

Een onderkoelde jaarling

Ree met jas Foto Marijke Wempe
Ree met jas. Foto Marijke Wempe

Onze overbuurman, Edwin Struik, stuurde een berichtje: zijn hond had een jonge ree gevonden. We wandelen regelmatig samen, maar nu liep hij alleen met zijn hond. Mijn geliefde wandelde ook alleen met de hond. Ze was net thuis, toen buurmans berichtje kwam.

Ze had haar jas nog aan, ruilde de hond in voor de fiets en haastte zich over de ijzelgladde paden naar de vindplaats. Buurman was een eindje doorgelopen omdat zijn hond bleef blaffen. Zo had hij het reetje ook ontdekt: dankzij de hond die op een meter afstand van het arme dier bleef staan blaffen.

Geliefde moest nog even goed zoeken, voor ze de ree vond. Het dier had een schutkleur en hield zich roerloos. Het vluchtte niet toen ze voorzichtig naderde en even voelde – ijskoud. Ze drapeerde haar jas over de ree, zodat alleen haar kop onbedekt bleef. Die vertoonde geen aanzet van een gewei, het was een jonge reegeit. Voorbijgangers vertelden haar dat ze eerder die dag een ree hadden gezien, die door een achterpoot zakte.

Lees Meer Lees Meer

DELEN
De poetswas van aalscholvers

De poetswas van aalscholvers

Aalscholver droogt vleugels Foto Koos Dijksterhuis
Aalscholver droogt vleugels. Foto Koos Dijksterhuis

Vorige week schreef ik over aalscholvers. Die spreiden na een duik vaak hun vleugels, om ze te drogen. Andere watervogels, eenden bijvoorbeeld, doen dat niet. Die schudden de druppels van zich af, en klaar. Tot voor kort werd daarom verondersteld dat aalscholvers geen goede, waterafstotende stuitklierwas hadden, om zich mee te poetsen.

Ik noemde dat in mijn Natuurdagboek en lezer Bert Vos reageerde alert. Hij had in de nieuwsbrief van het Vlaamse Natuurpunt gelezen dat dat niet klopte. Aalscholvers drogen weliswaar hun vleugels, maar niet uit gebrek aan poetswas.

Lees Meer Lees Meer

DELEN
De witte walvis

De witte walvis

Beluga. Foto Oceanwide
Beluga. Foto Oceanwide

Sinds vorige week hangt er een beluga rond voor de kust van Noord-Holland. Menige vogelaar toog erheen om die bezienswaardigheid af te vinken. Vogelaars zien vaak ook graag zoogdieren, vooral roofdieren en walvissen. Een beluga is een kleine, witte walvis. Klein voor een walvis althans, want ze worden toch wel vier meter lang.

Beluga’s leven in de arctische oceaan. Ik heb ze een paar keer gezien op Trouwlezersreizen naar Spitsbergen. Ze zijn heel wit; zo wit als ijsschotsen, wat in die streken een prima schutkleur kan zijn.

Lees Meer Lees Meer

DELEN
Winterbloeier met toverkracht

Winterbloeier met toverkracht

Toverhazelaar. Foto Koos Dijksterhuis
Toverhazelaar. Foto Koos Dijksterhuis

Het is elke winter weer een aparte gewaarwording als ik in de vrieskou een toverhazelaar zie bloeien. Toverhazelaars zijn echte winterbloeiers en net als veel andere in de winter bloeiende struiken, hebben ze gele bloemen. Dat geldt ook voor winterjasmijn en de iets later bloeiende forsythia. Al die drie struiken bloeien op het kale hout en laten pas na de bloemen hun bladeren verschijnen. Alle drie zijn het gekweekte sierheesters voor in parken en tuinen.

Geel is de kleur van veel vroege bloemen, zeker als die insecten willen lokken voor hun bestuiving. Aardhommels, honingbijen en diverse soorten vliegen kunnen al in de winter actief worden en houden wel van geel.

Lees Meer Lees Meer

DELEN
Geroosterde gans

Geroosterde gans

Brandgans dood in rooster.Foto Koos Dijksterhuis
Brandgans dood in rooster.Foto Koos Dijksterhuis

Brandganzen zijn bonte, middelgrote ganzen. Hun kleuren zijn zwart, wit en grijs. In grote groepen grazen ze de moderne turboweilanden af. Waggelend scharrelen ze hun kostje bij elkaar. Natuurbeheerders willen tegenwoordig in hun terreinen grazers, maar brandganzen vertikken het om taaie, vergeelde graspollen te eten, laat staan brandnetels. Nee, ze eten het liefst de jonge grasjes in de weilanden. Dankzij klimaatverandering, stikstof en drijfmest groeit het gras ’s winters door. Hoe meer dat begraasd wordt, des te jonger de grasjes. Zo houden brandganzen hun voedsel zelf op smaak.

Lees Meer Lees Meer

DELEN
Het tedere voorspel van de woeste aalscholver

Het tedere voorspel van de woeste aalscholver

Aalscholver op ijs. Foto Koos Dijksterhuis
Aalscholver op ijs. Foto Koos Dijksterhuis

De eerste aalscholvers ruien naar hun fraaie zomerkleed. Aalscholvers zijn zwart met groene glans. Hun snavel en keel zijn lichtgeel, daartussen blozen donkergele wangetjes. In januari beginnen sommige mannetjes te ruien. Dan krijgen ze een witte kop, al dan niet dooraderd met toefjes grijs, en twee witte dijen. Op hun achterhoofd prijkt een borstelige hanenkam. Punkers zijn het. Sommige mannetjes trekken pas later hun broedkleed aan. Van januari tot juni zijn ze bezig met eieren en jongen. Maar eerst met een partner.

Lees Meer Lees Meer

DELEN
Gedichtendag

Gedichtendag

Zodra ik uw gezichten zag
Wist ik: het is gedichtendag
U knerst een tand, kijkt zuinig zuur
De wind waait guur, de vis is duur

En dan zo’n zwart en zwaar poeem
Ik waag me aan een wilde claim:
Gedichten kunnen ook vilein
Maar helder en begrijpelijk zijn

Of grappig en zelfs opgewekt
Met al dan niet een schokeffect
En schuwt u elk effectbejag
Behalve soms een klaterlach?

Proef dan de taart met massa’s kers
Maak kennis met Het Vrije Vers

( Hetvrijevers.nl / plezierverzen.nl )

 

 

DELEN
(T)iran

(T)iran

De ayatollahs van Iran
Een land waar men veel olie vindt
Beoefenen een schrikbewind
Waartegen Trump ageren kan

Maar trap niet in de sterke man
De vriend van Trumps Amerika
Die niets dan lof heeft voor zijn pa:
De sjah, die witte-huistiran

Extreemrechts en extreem-Koran
Daar komen massagraven van

 

DELEN
Blije versierders

Blije versierders

Spreeuw op perron Foto Koos Dijksterhuis
Spreeuw op perron. Foto Koos Dijksterhuis

De spreeuwen zingen. Ze zingen al maanden; spreeuwen zijn de barden van de vogelwereld. Zelfs in mistig weer hoor ik ze, ook tijdens de vorst zongen ze, maar als de zon doorbreekt gaan ze helemaal los. Hun karakteristieke “pieuw” wordt afgewisseld met “tsjierrrrrr” en met snavelgeklepper.

Ze zingen zacht. Ze klepperen ook zacht, veel zachter dan het snavelspektakel van ooievaars. Spreeuwen zingen vanaf september het nieuwe jaar in. Het zijn zulke blije eitjes. ‘Onbekommerd’, noemde Thijsse ze.

Spreeuwen zitten graag op stations: een dak erboven en resten hotdog voor de lekkere trek. Ze kunnen conducteursfluitjes en treingeluiden zo perfect nadoen, dat reizigers in verwarring raken.

Lees Meer Lees Meer

DELEN