Driehonderd slokjes voor de kleine vleermuis

Driehonderd slokjes voor de kleine vleermuis

Dwergvleermuis op dakpan, © Henk Vrieling

Het is kinderboekenweek. Er is geen week of hij staat wel in het kader van iets. Dat geldt nog meer voor dagen: dierendag was deze week een oude bekende, maar je kunt het zo gek niet verzinnen of er is een dag van. Kinderboekenweek dus, er zijn duizenden Nederlanders die deze week een kinderboek kopen omdat het CPNB dat zo bedacht heeft. Mocht u zich bij die duizenden willen aansluiten, dan kan ik u de drie kinderboeken van de KNNV aanbevelen, die op het nippertje voor de kinderboekenweek zijn verschenen. Ze gaan over  een jonge egel, een jonge zeehond en een jonge vleermuis. Het zijn platenboeken, getekend door Vera de Backker. De tekeningen zijn lief, evenals de korte tekstjes van Sabine Wisman. Maar hoe kort ook, Wisman weet het verhaaltje over een dierenkind te combineren met aardig wat informatie over diens diersoort, zonder dat het geforceerd of betweterig wordt. Het idee voor de boekjes komt van Rob Buiter die wel eens in Trouw schrijft, maar zich blijkbaar niet zelf aan kinderboeken waagt. Er zit een compact compactdiscje bij met liedjes van Ivo de Wijs en Dirk van der Laan. De boekjes kosten 14,95 en heten Zeg kleine… Vanaf een jaar of vier.

Lees Meer Lees Meer

DELEN
Anderhalf miljoen

Anderhalf miljoen

Vandaag staat Wilders als racist terecht
Het gaat hem niet om boerka- en besnijnijd
Maar louter om de meningsuitingsvrijheid
Van anderhalf miljoen, zoals hij zegt

De rest moet zwijgen of met de KLM mee
De vrijheid is slechts voor het PV-stemvee

DELEN
Genoeg rupsen-nooit-genoeg

Genoeg rupsen-nooit-genoeg

Veelvraag rups, © K. Dijksterhuis

‘Zet eens op je vinger’, zegt Rob Bijlsma, terwijl hij een enorme, harige rups uit de hei pakt. ‘Krachtig beestje hè?’ Mijn metgezel knikt. ‘Net een babyhandje dat je vinger beetpakt’, zegt ze. ‘Sommigen krijgen jeuk van die haren’, zegt Rob. Metgezel bevrijdt vlug haar vinger. De rups gaat terug in de hei. ‘Het barst van die beesten’, zegt Rob, ‘ideaal voor late koekoeken op doortrek. Die zijn er dol op.’

Lees Meer Lees Meer

DELEN
Lijsters en kolganzen op drift

Lijsters en kolganzen op drift

Zanglijster, © Jeanette Essink

Vorige week barstte de trek los van zanglijsters. Ze komen uit Scandinavië en zijn onderweg naar Frankrijk en Spanje. Ze golven over en vliegen ze op uit bosranden. Ze eten zich dronken aan bessen, ze vallen aan op slakken wier huisjes ze op boomwortels of sten kapot gooien. Ze lijken zich prima thuis te voelen en de weg te weten. Zouden ze zich de bessenstruiken en slakkensloperijen nog van vorig jaar herinneren? Ik denk het niet, ik denk dat ze van boven de omgeving razendsnel in de peiling hebben. Zondag hoorde ik het eerste piepje van een koperwiek, de lijster die niet in Nederland broedt maar hier wel overwintert en vooral op doorreis ons land bezoekt. Elke herfst is voor mij de eerste koperwiek bijna zo feestelijk als in de lente de eerste gierzwaluw. Het wordt alleen geen zomer, maar winter…

Lees Meer Lees Meer

DELEN
Paarse paddestoel

Paarse paddestoel

Rodekoolzwam, © K. Dijksterhuis

Alweer een paddestoel? Ja, het is toch herfst?! Daarbij vind ik paddestoelen een beetje magisch. Het zijn chemische fabriekjes. Wat ze niet aan vergiften en traktaties, aan kleuren, geuren en smaken vervaardigen, onvoorstelbaar. Ze hebben wonderlijke vormen, verschijnen plotseling, en zelfs hun vergaan is oogstrelend. Wat een sculpturen! Er zijn duizenden soorten paddestoelen in Nederland, er is voor een leek zoals ik geen beginnen aan. Maar het is leuk om te pogen ze te determineren.

Lees Meer Lees Meer

DELEN
Loopeenden

Loopeenden

Kaapse loopeend, © K. Dijksterhuis

Toen ik van huis was, belde mijn dochter me. Ze vertelde dat er vijf ganzen op de vlonder zaten. Donker met wit? Ja. Een weiland verderop stond ooit een boerderij. Die is weg, maar er bleven een paar ganzen achter, boerderijganzen in verschillende verhoudingen van grijs met wit. Boerderijganzen zijn getemde nazaten van grauwe ganzen. Vogelaars noemen ze ‘soepganzen’. ‘Onze’ soepganzen gingen niet heen maar vermenigvuldigden zich des te voortvarender. Het werden er tientallen. Daar zouden er dus wel vijf van op de vlonder zitten. Dochter vond ze een beetje griezelig, maar ook aandoenlijk en daarom strooide ze van achter de deur toch wat brood. Daarmee smeedde ze hechte banden…

Lees Meer Lees Meer

DELEN
Onbeschaamde stinkzwam

Onbeschaamde stinkzwam

Stinkzwam, © Lucas Lauxen

Eén van de onbeschaamdste paddestoelen is de grote stinkzwam. Een grote stinkzwam barst in de zomer of herfst uit zijn duivelsei of heksenei. Hij zwelt in enkele uren op tot een schacht met een zwarte hoed. Om met drs. P. te spreken: dan wordt het opgetogen wakker, dan gaat het staan. Het is geen wonder dat mensen deze zwam ooit Phallus impudicus noemden. Aan de top van de hoed zit zelfs een kleine opening, als een plasgaatje.

Lees Meer Lees Meer

DELEN
Stekelige rozengal

Stekelige rozengal

Bedeguaargal Schier, © K. Dijksterhuis

U kent vast galappels wel. Ronde knikkers, rood of geel, die onder eikenbladeren hangen. Maar gallen zijn er in de meest bizarre vormen en maten. Neem nou de bedeguaargal. Met zijn groene en rossige, harige uitsteeksels doet zo’n gal me denken aan bepaalde tropische, lycheeachtige vruchten. Gallen zijn op hol geslagen groeistuipen, woekeringen als reactie op een aantasting door een galwesp. De galwesp zit beschermd en beschut in de gal.

Lees Meer Lees Meer

DELEN
Puur natuur!

Puur natuur!

Wolven achter het hek, © Adri de Groot

‘Puur natuur’ is een aanbeveling. Als iets natuurlijk is, is het goed. Omgekeerd worden gedragingen en voorkeuren afgekeurd als ‘onnatuurlijk’. De natuur heeft een gunstig imago. Dat is anders geweest, toen de natuur gevaarlijk was, met wolven en wisenten. De natuur moest bedwongen worden. De natuur (het landschap, de aarde, het milieu) wordt nog steeds bedwongen, maar nu noemen we dat duurzame ontwikkeling of rentmeesterschap.

Lees Meer Lees Meer

DELEN
Eerherstel voor de uitheemse oester

Eerherstel voor de uitheemse oester

Japanse Oesters, © Gerhard Cadée

In het laatste Waddenmagazine staat een artikel over oesterbanken. Niet de Nederlandse oesters van weleer, die zijn in de jaren twintig uit de Waddenzee  weggevist, waarna een virus de genadeslag uitdeelde. Nee, de Japanse oester spoelde vrij recent de Waddenzee binnen en gedijt er als geen ander. De Japanse oester wordt ook Portugese oester genoemd. Sommigen beschouwen die twee als aparte soorten, maar waarin ze verschillen is nauwelijks uit te leggen. Deze oesters zijn door vissers uitgezet in Zeeland, maar bleken lastig te oogsten. Visnetten blijven steken en scheuren. Muurvast klitten de oesters op elkaar. Ze groeien snel en kunnen wel twintig centimeter worden. Zo gepolijst en wit als ze van binnen zijn, zo knoestig en grauw zijn ze van buiten.

Lees Meer Lees Meer

DELEN