In sommige bomen popelen de knoppen – ze hadden beter even kunnen wachten, want intussen sloeg de vorst toe en de koudste maanden komen nog. Straks vriezen ze alsnog stuk. Maar de eerste weken van december was de temperatuur zo hoog! Iedere dag verbrak zijn historische record.

Boven ons huis torent een rode beuk uit. Hoewel kaal, hangen er verspreid nog honderden bladeren in de enorme kruin. We hebben een hele rij kruiwagens vol beukenblad van het gras geharkt. Nou ja, het was één kruiwagen die telkens opnieuw reed. Hoe kaler de beuk, des te meer knoppen kwamen er aan het licht.

Lezer Jurrie de Vos zag al sleedoorns bloeien. Zoals de meeste fruitbomen hebben die grotere knoppen voor bloemen dan voor blaadjes. Bij beuken bevatten knoppen de aanzet voor beide. Als de knoppen in de lente uitkomen, verschijnen de lentegroene of oranjerode blaadjes tegelijk met de bloemen. De mannelijke bloemen hangen als katjes onderaan de bladsteel. De grotere vrouwelijke bloemen groeien uit de bladoksels naar boven.

In de herfst heb ik de beukenhaag gesnoeid. De beukjes in de haag houden elkaar uit de wind en blijven ’s winters in blad. Dat blad is bruin en dwarrelt geleidelijk aan ook wel van de takken. Intussen zijn er nieuwe knoppen gevormd. Als die uitkomen vallen de overgebleven oude blaadjes alsnog af.

Tegelijk met de beuk snoeide ik een sering. Seringen zijn ooit uit Zuidoost-Europa gehaald en doen het in Nederland uitstekend. Ik ken ze vooral als sierbomen op oude erven. Wij hebben twee bejaarde seringen met korstmossen op hun knoestige takken. Die braken soms af en bleven nogal kaal in de zomer. Alleen bovenin vormden ze wat blad en bloemen. Vorig jaar heb ik een van beide gesnoeid. Die zag er afgelopen zomer een stuk frisser uit. Toen durfde ik ook de snoei van nummer twee aan. De eerste staat nu volop in de knop, de tweede niet. Komt nog wel, denk ik. Hoop ik.

Ik houd wel van seringen, met hun bedwelmende geur. Gelukkig hebben de twee oudjes tientallen jonkies verspreid, dus voorlopig hoef ik geen seringenschaarste te vrezen. Hoewel; als het stevig en langdurig gaat vriezen, gaan ze misschien alsnog naar de knoppen.

(Natuurdagboek Trouw, maandag 29 december ‘25)