Natuurdagboek

Treurnis om de oude wilg

Treurnis om de oude wilg

Foto Koos Dijksterhuis. met wilg nu. Inzetfoto J. Leideritz met de wilg in oude luister

Aan het eind van het twee kilometer lange, kaarsrechte fietspad van het Groninger Kardinge naar Noorddijk staat een oude, dikke boom: een wilg. Naar verluidt is het de oudste boom van Groningen, met een leeftijd van rond de 150 jaar.

Dat betekent dat ie een jaar of tien ouder is dan de Noordermolen die in de buurt van de boom staat.  Molen, maar vooral boom is een ijkpunt voor fietsers en wandelaars ten oosten van de stad. Hij staat op een kruispunt van fiets- en wandelpaden, er staat een picknickbank in zijn schaduw, die bijna altijd bezet is. Was.

Lees Meer Lees Meer

DELEN
Over schelpenseks in de gaykrant

Over schelpenseks in de gaykrant

Bioloog Koos Dijksterhuis over gangbangs en genderfluïditeit in de natuur

‘De oesters die als delicatesse worden gegeten zijn ooit uit Japan naar Europa gehaald en hebben zich verwilderd en gretig langs onze kust voortgeplant,’ zegt Koos Dijksterhuis. ‘Ze komen daarbij uitbundig klaar in een gigantische gangbang. Met korte tussenpozen spugen ze wolken eitjes of zaadjes uit, die het water melkachtig vertroebelen. In een paar warme zomers in de jaren zeventig en begin jaren tachtig was er een explosieve ei- en zaadlozing langs de hele kust. Het zwemwater werd er troebel van en badgasten vluchtten het water uit.’

Verder lezen op gaykrant.nl

DELEN
Het zwijgen van de zwartkop

Het zwijgen van de zwartkop

Zwartkop. Foto Koos Dijksterhuis
Zwartkop. Foto Koos Dijksterhuis

Het zwartkopje zwijgt. Vanaf begin april hoorde ik zijn heldere lied iedere ochtend (na merel en roodborst). Maar nu, eind juli, zwijgt hij. Ik weet niet of hij nog wel door de bomen in en langs mijn tuin scharrelt. Ik zag hem al een tijd niet meer door het gebladerte. In april zag ik hem dagelijks: grijzig met een zwarte alpinopet.

Ieder jaar vestigt zich wel een zwartkopje in en rond mijn tuin. Kennelijk is er te eten en lijken er genoeg nestelplekken te zijn op of vlak boven de grond. ‘Lijken’, ja, want of het ze ooit lukt een broedsel op te voeden is de vraag.

Lees Meer Lees Meer

DELEN
Catering voor de Sint-Jakobsrupsen

Catering voor de Sint-Jakobsrupsen

Jakobsrupsen. Foto Koos Dijksterhuis
Jakobsrupsen. Foto Koos Dijksterhuis

Twee jaar geleden nam ik enkele zwart-geel gestreepte rupsen van Sint-Jakobsvlinders mee naar mijn tuin, waar ik ze op het Jakobskruiskruid plaatste. Ze begonnen meteen door te eten, alsof de verhuizing volstrekt irrelevant was.

Vorig jaar fladderde er een rood-zwarte Sint-Jakobsvlinder rond, maar de nieuwe generatie rupsen bleef uit, dus haalde ik weer rupsen van elders. Nog één keer, dacht ik, want ik wilde niet bezig blijven. Misschien moest ik me erbij neerleggen dat mijn tuin niet geschikt is voor een blijvende vestiging van die prachtige vlinders en rupsen.

Lees Meer Lees Meer

DELEN
Paarse strandlopers met kuikens

Paarse strandlopers met kuikens

Paarse strandloper met jongen. Foto Koos DijksterhuisLopend door het Spitsbergse hoofdplaatsje Longyearbyen komen we op grazige stukken toendra rendieren tegen, brandganzen met jongen, kleine rietganzen met jongen, sneeuwgorzen met jongen en paarse strandlopers met jongen.

Paarse strandlopers zijn noordelijke strandlopers die ’s winters in Nederland te zien zijn langs dijken en pieren. Er is eigenlijk maar één strandloper die het meest op het strand te zien is: de drieteenstrandloper. Ook die broedt in het hoge noorden, waar ie het strand tijdelijk voor de toendra inruilt.

Lees Meer Lees Meer

DELEN
Drieteenmeeuwen op de vensterbank

Drieteenmeeuwen op de vensterbank

Drieteenmeeuwen. Foto Koos DijksterhuisMet mijn familie zit ik al een week vast op Spitsbergen, vanwege een luchtvaartstaking. We hopen op een schip naar IJsland. Het stadje Longyearbyen heeft de sfeer van een jaren-70-winkelcentrum maar dan zonder plantenbakken. Je mag er niet uit, tenzij je er voor honderden euro’s een gewapend escorte bij huurt. Of een dagexcursie boekt voor een astronomisch bedrag. Dat doen we een keer en het blijkt fantastisch.

Lees Meer Lees Meer

DELEN
Vos steekt tong uit

Vos steekt tong uit

Poolvos. Foto Koos DijksterhuisSpitsbergen heeft een enorme kustlijn en de soms spitse, soms afgeronde bergen vormen grillige, onneembare muren. Onneembaar voor mensen althans. Voor kortbekzeekoeten zijn de steile rotswanden een uitkomst. Daar kunnen ze broeden zonder opgegeten te worden door poolvossen.

Op reis in Spitsbergen dobberen we in rubberbootjes onder zo’n zeekoetenklip. Het is misschien wel ’s werelds grootste broedkolonie van die soort, die ook in Frozen Planet van de BBC te zien is. Zoveel vogels bij elkaar trekken poolvossen aan, die op de minder steile puinhopen onderaan de klip gevallen eieren en vooral kuikens opscharrelen.

Lees Meer Lees Meer

DELEN