Het is al dagen zonnig bij een droge oostenwind. De plassen en modderpoelen van de voorafgaande regentijd zijn opgedroogd. Bij ons in de tuin vriezen de drinkbakjes ’s nachts dicht. Dorstige merels, mezen, vinken, roodborstjes, duiven, kauwen en eksters kijken op hun neus en snavel, maar komen voor een herkansing zodra ik het ijs heb vervangen door water. Zoals altijd in de lente vinden de zaden en vetbollen gretiger aftrek dan de afgelopen maanden. …
De slobeenden baltsen, net als de wilde eenden en hun getemde broeders in het park. Wilde eenden (v/m) knikken elkaar langdurig toe, slobeenden draaien langdurig om elkaar heen. Van beide soorten zie je nu vaak een vrouwtjeseend peddelen of vliegen met in haar kielzog meerdere woerden.
Ik vind het weinig subtiel, dat gejaag achter vrouwen aan. Laat hen met rust, zou ik zeggen, en stel je niet zo aan. Wat een zielig gedrag om hijgerig met een paar kerels achter een vrouw aan te jagen. …
De meerkoeten krijgen het voorjaar in hun zwart fluwelen koppies. Er zijn nog wintergroepen die gezamenlijk grazige oevers afstruinen. Ze stappen langzaam rond, alles wat eetbaar zou kunnen zijn oppikkend. Tot een fietser, wandelaar, hond of roofvogel aanleiding vormt om allemaal naar het water te hollen op die malle hoge poten.
De meerkoeten met gierende lentehormonen verlaten de groepen en vormen stelletjes. Van groepsdier veranderen ze in fanatiek beoefenaar van burenruzies. Op de oever of in het water bewegen ze zich voort in lage houding, de nek gestrekt, de kop vooruit, de snavel in de aanslag. De vijand, soms slechts in de verte zichtbaar, is een andere meerkoet. De dreiging wordt kracht bijgezet met angstaanjagende kreten: hoog en schel. Mocht dat niet volstaan, dan worden de vleugels gebold. …
Toen het afgelopen weekend zonnig en windstil was, leek het wel lente, al lag er ijs op de plassen en bleven grasvelden wit berijpt zolang ze in de schaduw lagen. In de zon trok het wit snel weg. Toen ie wat hoger klom, wist de zon ons zijn warmte te laten voelen. We wandelden met vrienden langs de Ruiten A (een beek, geen speelkaart) bij Vlagtwedde, en kregen er een kleur van.
De vogels kregen ook het voorjaar in hun kopjes. In bomen zongen geelgorsmannen hun kenmerkende lied, dat lijkt op de Vijfde van Beethoven. Hun gele borst zwol erbij op, eigeel in de zon, mooi afgestoken tegen de azuurblauwe lucht. …
De Sweachsterwei van Beetsterzwaag naar Lippenhuizen is geflankeerd door knoestige bomen. Uit heel wat van die bomen is de top gezaagd. Op elke afgezaagde boom bevindt zich een ooievaarsnest met ooievaars. De eerste ooievaars op een nest werden in januari al gemeld. Als je toch niet meer wegtrekt, kun je net zo goed alvast gaan nestelen. Wie het eerst komt…
Er broeden 1300 tot 1500 paren ooievaars in Nederland, lees ik op de site van Stork (STichting Ooievaars Research & Knowhow). Dat zijn zeg 2800 ooievaars, nog afgezien van vrijgezellen. In de winter worden er zowat duizend geteld. Ooievaars nestelen op plateaus, en ook met een horizontaal bevestigd wagenwiel zijn ze in hun sas. Sinds de uitvinding van het wiel zijn er in Nederland nog nooit zoveel ooievaars geweest. …
Een kennis van me begon zijn carrière als telefonist bij een vogelbeschermingsorganisatie in Kopenhagen. Hij kreeg soms opgewonden lieden aan de lijn, die de wonderlijkste waarnemingen doorgaven. Zo vertelde hij me over een mevrouw, die meldde dat ze door het raam een zeearend op het gazon zag zitten.
Dat leek hem sterk. Zeearenden zijn in Denemarken talrijker dan bij ons, maar toch ook weer niet zo algemeen, zeker niet toen de vogels nog maar net met hun opmars vanuit Duitsland begonnen waren. En als de veel algemenere buizerd daar al nooit neerstrijkt, is een zeearend in de tuin wel heel apart. Aan de andere kant; mijn kennis had ook eens iemand aan de telefoon gehad, die een roerdomp in de beukenhaag zag zitten. Dat is een zeldzame en schuwe reigerachtige die beroemd is vanwege zijn paalhouding. De beschrijving klopte precies en het was winter en het vroor, en dan doen roerdompen soms gek. Hij was er gaan kijken en verdomd, er zat een roerdomp in de heg. …
Zo’n aanvalsoorlog wekt de weerzin wel
Maar zorgt gelijk voor opgewonden geestdrift
Waarop een zwart-wit vijandsdenken meelift
En dat is doorgaans een gevaarlijk stel
Maar wat wij ook aan oorlogstaal verzinnen
Het gaat niet om een ouderwets duel
Van partizaan tot legerkolonel
Er valt niet meer te schikken in der minne
Een kernmacht trekt een kleiner buurland binnen
De grote leider dreigt met becquerel
Daar is door niemand garen bij te spinnen
Een oorlog is geen avonturenspel
Een oorlog valt door geen partij te winnen
Een oorlog is een regelrechte hel
Ik ben nog nooit in Bemmel geweest. Wel in Boekel, Budel, Bladel, Boxtel, Berkel, Bommel en Brussel, maar Bemmel is een witte plek op mijn plattegrond. Dat kan zo niet langer. Ik maak er een afspraak met Reinier de Nooij, die als milieukundige gemeenten adviseert over duurzaam inkopen. Tevens is hij actief in de wilgenknotploeg van Lingewaard Natuurlijk. Ik ga naar Bemmel om de Waal te zien.
De oever van die machtige rivier is begroeid met wilgen, elzen, berken en kornoeljes. Die bomen kunnen tegen natte voeten, en anders kiemen ze wel op de duinen die opgeworpen zijn toen er ruimte voor de rivier werd gegraven. De bomen hebben meer te duchten van bevers. …
Mocht u een nachtegaal horen, bedenk dan dat nachtegalen pas in april in Nederland komen. Een nachtegaal die op 1 april zingt zou een grappenmaker zijn. Wie sinds begin deze maand al wel zingen, zijn zanglijsters. Die hebben een uiterst veelzijdig repertoire, net als nachtegalen. Ze zingen tot ver na zonsondergang, net als nachtegalen. Ze doen dat vaak onzichtbaar verscholen in een boomkruin, net als nachtegalen. Kortom: mocht u een nachtegaal horen, sluit dan eerst uit dat het een zanglijster is. Indien u de verschillen in zang niet uit uw hoofd kent, maar moet opzoeken, ga er dan vanuit dat u een zanglijster hoorde. …
Waar ligt de weg naar liefde en naar vrede?
Dat hobbelpaadje zonder snelverkeer?
Hoe treed je tegen oorlog in ’t geweer?
Hoe valt zo’n vat vol haat te overreden?
Brengt Rusland zelf de tirannie tot rede?
Verjaagt het volk de ongelikte beer?
En legt de legermacht de wapens neer?
Wanneer zal harmonie er herintreden?
De weg is lang en kronkelt via-via
Wellicht hakt een spion hem in de pan
En anders krijgt hij hopelijk een tia
Waarna hij niet meer oorlog voeren kan
Zo niet dan volgt een grondige guerilla
En vindt hij weldra zijn Afghanistan