Een jaar geleden vonden Gerhard Cadée en Hans Cadée-Coenen op de Hors op Texel een anderhalve meter lange gasfles. Het grotendeels ondergestoven geval lag er al zo’n drie jaar. Dat bleek uit reacties op een stukje in de Texelse Courant. Dat stukje schreven Gerhard en Hans niet zozeer vanwege de vondst van de cilinder, maar vanwege de groeisels die ze erop vonden. Er zaten zeepokken op, kokerwormen, mosdiertjes en tweekleppige schelpen van buiten Europa: oesters en chama’s. In de zeepokken vonden ze bovendien een tropische venusschelp, een Noordse rotsboorder en een steenboorder. Bepaald geen alledaagse verschijningen aan het Nederlandse strand! …

Lees Meer Lees Meer

Aan de noordkant van Paterswolde ligt het kleine landgoed Vennebroek van Natuurmonumenten. We stallen onze fietsen bij en toegangshek aan de Paterswoldse weg en wandelen de oprijlaanop, tussen rijzige eiken. Langs het koetshuis met informatiecentrum lopen we naar de villa Vennebroek, uit 1848. Er zijn nog heel wat paddestoelen te zien, in Vennebroek zijn al meer dan tweehonderd soorten gevonden. Vleermuizen zijn hier natuurlijk ook, maar overdag zie je die niet, en in november hangen ze in hun winterschuilplaatsen te winterslapen. Dat is wel zo veilig voor de nachtvlinders hier. Nu zijn er wintervlinders, maar afgelopen lente is in Vennebroek een Fraaie Walstrospanner gevangen. Die is nog maar een paar keer eerder in Nederland gezien en dan nog vooral in Zuid-Limburg. …

Lees Meer Lees Meer

Vlak voor ik ga slapen wil ik de w.c. doortrekken, als er iets van onder rand te voorschijn daalt. Het beweegt. Een stevige spin probeert aan de binnenkant tegen het steile porselein op te klimmen. Dat lukt niet, het is dat de spin zich als een bergbeklimmer met draden heeft verzekerd, anders zou ie in het water plonzen. Een spin doorspoelen krijg ik niet over mijn hart. Ik pak hem bij een poot, maar hij spartelt zo hevig dat hij losglipt, neerstort en vlak boven het water blijft hangen aan zijn draad. Een spinnendraad als levensader. …

Lees Meer Lees Meer

Stadsduiven, sommige mensen haten ze, anderen voeren ze. Ze schijten op de was en op het haar, maar voor haar schijnt het wel goed te zijn. Opnieuw de was wassen is vervelend maar het gaat eruit. Duivenpoep is verteerd plantaardig voedsel, misschien verzacht dat de ergernis van sommigen. Duiven eten vegetarisch en dat alleen al onderscheidt ze van ratten. Toch worden ze telkens vliegende ratten genoemd, ik weet niet meer aan welke schrijfster we die succesvolle term danken. Net als ratten ruimen stadsduiven patatjes op en broodresten. Wie laat patatjes en brood slingeren? Ik vind duiven leuk. …

Lees Meer Lees Meer