Koos Dijksterhuis

Water!

Oekaze van Marokko’s potentaat:
Geen Ramadan dit jaar, tot veel verdriet
Men drinkt dan veel en water is er niet
Dat krijg je van het wijzigend klimaat

Er zijn te weinig schepen lek geraakt
Had men er maar een schip dat water maakt

 

Trumptown

De Golf van Mexico raakt gauw vergeten
Zelf protesteer ik tegen ‘Duitse bocht’
Het luistert nauw maar klinkt het vergezocht
Als Nauw niet langer van Calais mag heten?

Ik denk dat Trump ons weldra zal verrassen
Met Trumpstreet, daar zo’n egostrelend man
Het snoeven met zichzelf niet laten kan
Ook Hitler kreeg in elke stad zijn Straβe

En Stalin, Lenin hadden elk een stad
In welke plaats vindt Trump zijn Stalingrad?

 

De Assads

De oude Assad is in vuur verteerd
Een kwart eeuw na zijn sterven gecremeerd
De jonge schurkt gezellig tegen Poetin
Die spreekt zijn protegé vast mannenmoed in

Het is de vraag of de politiestaat
Nu plaatsmaakt voor het heilig kalifaat

 

 

Crisis

Die Achahbar, daar zijn we mooi vanaf
Zo zullen Schoof en Wilders, denk ik, denken
De rest bedient de leiders op hun wenken
Die onbekommerd doorgaan met geblaf

Zij zette dan een principiële zet
Maar toch; ik kan er met mijn hoofd niet bij
Waarom ze dienaar werd van zo’n partij
En plaatsnam in het wrokkig kabinet

Met leiderschap dat van getier niet vies is
Verwacht ik weldra weer een nieuwe crisis

 

 

Macht

Weer vier jaar afbraak door zo’n lump
Of wood, een hitser, leugenaar
Voor democraten een gevaar
De rechtsstaat stort hij op de dump

Hij scheidt het koren, looft het kaf
Hij wordt niet langer afgeremd
Straks blijkt het stemmen weggestemd
Hij schaft verkiezingen nog af

Dan heeft hij absolute macht
Dat is per slot waar hij naar smacht

 

 

Eens

Minister Faber maakt het al te dol
Ze zegt althans geen liefdevolle dingen
Die zal niet snel een toontje lager zingen
Zij heeft haar woordje klaar maar weinig wol

Al uit ze zich beslist niet fijnbesneden
Al dreigt ze nog zo vaak met iets gemeens
Al staat ze met gebalde vuist wijdbeens
Zij dient met haar gespierde taal de vrede

Want iedereen beaamt: ze doet geen drol
We zijn het eens; haar woorden blijken hol

 

 

 

 

 

 

 

 

Herfst

Als drinkebroer heb ik me ingehouden
Met thee en appelsap en zelfs een shake
Stond ik al droog gedurende een week
Maar toen begon de herfst – ik werd verkouden

Ik kerf sindsdien weer kerfjes op mijn kerfstok
Ik spoel mijn keel met dagelijks een herfstbok

 

Onoorbaar

Was Hitler voor de oorlog doodgereden
Had Himmler, Hess of Heydrich dan zijn kamp
Gestreden met misschien nog meer gestamp
Had Stalin dan… of kwam er wereldvrede?

Het schot was scheef en niet meer dan een schamp
Stel dat het doel op slag was overleden
Kwam dan zijn boze achterban tot rede
Of vlamde er een burgeroorlogsramp?

Eerst riep zijn vuist gebald op tot gevecht
Maar na verloop van tijd uit hij zich milder
Geen windei heeft de aanslag hem gelegd

Verlaat hij nu zijn hatelijke spoor?
Misschien ontdekt hij zijn talent als schilder
Dat zie je soms bij mensen zonder oor

 

Rouw

Miljoenen zagen alles op TV
Het duurde even, nu is het voorbij
Wel 24 landen deden mee
Slechts 1 ervan is winnaar en is blij

We voetballen, zei Cruyff ooit, voor de lol
(De bal vervulde een centrale rol)
Neem evenwel toch eens in ogenschouw:
Europa is, op 1 na, in de rouw

De feestkledij verbleekt tot fletse kleurstelling
De volkeren verbijten hun teleurstelling

 

 

Oranjebanjebeu

Was Engeland niet bezig met een Brexit?
De halve werd voor Nederland finale
Wat zal die Koeman balen van dat falen
Wees dus maar blij dat u niet op zijn plek zit!

De Britten gaan nu voetballen met Spanje
Voor hen is ’t code geelrood, niet oranje