In vennen in de duinen zie ik kleine, mollige futen. De eerste kleine fuut zie ik als ik even sta te kijken naar een waterhoen dat zich behoedzaam tussen twee meerkoeten door manoeuvreert. Het fuutje plopt ineens uit het water te voorschijn in het kijkerbeeld. Het is grijsbruin en valt niet op. De vogel gunt me nauwelijks de tijd om scherp te stellen, of hij duikt alweer onder. …
Op de zaterdag voor Kerst maakte ik met vier bezoekers een rondwandeling van Groningen naar Noorddijk en Garmerwolde. Twaalf kilometer. Het was somber, vochtig, druilerig, miezerig, winderig, waterkoud snertweer – alsof de wolken je onder hun duim probeerden te houden. Onzin natuurlijk, wolken proberen niets. Ze hadden wel het effect dat bijna niemand zich naar buiten waagde. Misschien spaarden de mensen hun krachten ook wel tot Tweede Kerstdag, als ze hun nieuwste uitbreidingen er weer af wilden lopen. Hoe dan ook, op een enkele hondenuitlater na hadden we het rijk alleen. …
In mijn tuin staat er een. Ik vind hem niet heel mooi en bovendien stinkt ie, maar het is wel een van de weinige bloeiers, hartje winter. Niet heel mooi is nog geen lelijk, en ik vind de kerstroos best een beetje mooi, zeker als vlag op een bloemloze modderschuit!
De groene bladeren van de plant lijken op kleine palmbladeren, de bloemen zijn een soort groen met witte boterbloemen (van wie de kerstroos familie is), vaak met een paarsroze gloed en rand. Althans de soort kerstroos die ik bedoel. …
Tjokvol ideeën voor kleinschalige, milieuvriendelijke vernieuwingen zat Sietz Leeflang, oprichter van milieu-organisaties De Kleine Aarde en De Twaalf Ambachten, uitvinder van het reukloze en watervrije toilet, ontwikkelaar van waterzuivering met waterplanten buitens- én binnenshuis, zelfbouwer van tegelkachels en elektrische minibusjes, reparateur van bijna alles en onvermoeibaar in het anderen onderwijzen en inspireren. …