Koos Dijksterhuis

Als achterban zijn wij een goed gebekte
in lied en leuzen, lallen en gefluit
in kleur en kleding denken wij de buit
al binnen. Zo kent ieder land die gekte

Toch knarsen weldra alle voetballanden
op één na zwaar teleurgesteld hun tanden

Als hij uit vissen met een made gaat
beseft de made die hem gadeslaat:
gade slaat men maden niet zo vaak
maden slaat men vaker aan de haak

Het is nu eenmaal zo tijdens verhuizen
dat al wat mis kan gaan ook mis gaan zal
die ene schaal, die lampjes gaan aan gruizen
(nou ja: dat schilderij in ons geval)

Wij kwamen al van redelijken huize
maar zo redelijk als het nieuwe was het niet
waar wij sinds kort genieten van het ruisen
van populieren maar veel meer nog van het riet

Maar met bekabeling is het hier droef gesteld
geen internet, geen e-mail, telefoon
het dreef mij bijna zinloos tot geweld
maar zoiets is waarschijnlijk heel gewoon

Een helpdesk wist na uren te vertellen
wat mij pas aan het denken heeft gezet
‘geen telefoon? dan moet u even bellen
en webproblemen? kijk op internet’

Vandaar dat ik geen verzen kon verzenden
zodat u in een angstig lege postbus keek
u vreesde vast voor een voortijdig ende
maar nee! Het vers van afgelopen week

Heeft u al bijna uit en telt qua grootte
zoals u zult beamen wel voor twee
niet uit gebrek aan zin of anekdoten
maar ik ga niet weer naar het internetcafé

(De harde kern van dichters van plezier
geven waarschijnlijk van hun afkeur blijk
het rijm in regel 5 is hen te rijk
maar dat interesseert mij dus geen zier

Want ook al hebben zullie groot gelijk
ik wandel en ik schrijf niet aan de lijn
net als mijn hond in onderstaand kwatrijn
blijkt wel: mij is een rijm niet gauw te rijk)

Rijk rijm

Mijn hond loopt, als ik wandel, altijd op een hol
kruipt na de wandeling gebroken in haar hol
het dier uit zich uitsluitend uitgelaten
de korte tijd vóór zij wordt uitgelaten

Toen ik er een had opgestoken
Dacht ik bij de eerste trek:
Het is toch eigenlijk te gek
Om allen mee te laten roken

Dat gaat maar met mijn rookwaar aan de haal
Die pakjes kosten mij een kapitaal!

Nu ieder over Ayaan bakkeleit
(Zij heeft opvallend weinig aliassen)
Wint zij nog even tijdens haar verkassen
Alweer een slag in wat zij noemt haar strijd

Al had zij zich daarvan nou juist bevrijd
Zij was, is, blijft natuurlijk een Somali
Nu laat zij onder pseudo Hirsi Ali
De VVD in onderlinge strijd

Volgens Verdonk, die zich tot eigen spijt
Moet wijden aan het spinnen van haar webben
Blijkt zij ineens nog nooit gehad te hebben:
De Nederlandse nationaliteit

En dankzij het krachtdadige beleid
Raakt Ayaan wat zij nog niet had weer kwijt

Alweer kreeg ik geen lintje opgespeld
Ze dachten zeker dat ik tegen was
Ik had het mij zo anders voorgesteld
En stond al klaar in lintjesregenjas

Wij hoeven ons, zo sust minister Veerman
geen zorgen meer te maken over vogelgriep
omdat de vogeltrek, liegt hij, ten einde liep

De hobbykippen mogen dus weer uit hun hok
terwijl juist nu de trek van vogels (zondebok)
zijn piek bereikt en er komt nog veel meer van!

Wij zijn zo blij met elke kerncentrale
Wij zijn niet bang voor nog een Tsjernobyl
Wij weten weinig wat ons zo beviel
Wij staan bij het vooruitzicht al te stralen

Wij zijn verzot op kernkop-projectielen
Wij zijn de nucleaire necrofielen

De Smart beloofde een succes
Maar draaide slechts een valse start
De fabrikant gaat op de fles
Geen smartengeld, men speelt het hard
De werkers rest gedeelde smart

‘Het tocht’, zei Frits zijn moeder tegen zessen
Hij was haar Muis, en tocht was wind in huis
Als oudejaarlijks staaltje feestgedruis
Ontkurkte moeder vast de appel-bessen

De schrijver schreef in stijl tot in finessen
Hij werd bewonderd, nagebootst, verguisd
Omdat hij vaak Gods wegen heeft gekruist
Benijdden schrijvers hem om zijn successen

Nu hij het zelf helaas niet meer kan lezen
Wordt hij door hen de hemel in geprezen