Er fladderde iets kleins langs mijn oor toen ik ’s avonds in bed lag te lezen. Het landde op de muur naast me, en ik maakte een foto met mijn telefoon. Een motje. Afgelopen lente haalde ik weinig gedragen kleren uit de kast. Ik draag als Calvinist mijn kleren nogal af, zoals dat heet, ik doe twintig jaar met een trui die lekker zit. Sommige truien zitten prima, maar zijn haast te mooi voor dagelijks gebruik, zeker sinds we een hond hebben en er door de wildernis gestruind wordt.

Mijn beste kleren, kortom, liggen in de kast. En daar bleken mottengaatjes in geknaagd te zijn. Wel potjandosie, zou mijn moeder gezegd hebben, want die bastaardvloek vond ze nog net kunnen. Ik vreesde dus voor een kledingmot, maar de grijze rug met dwarsrijen vlekjes deden anders vermoeden. Waarneming.nl maakte er tot mijn opluchting een sikkelmot van. Of beter: sikkelmot sp., waarin sp. voor specimen staat: een soort sikkelmot dus. Eén van de tientallen sikkelmotten. Ik bladerde wat en vond hem het meest op de dwergsikkelmot lijken. Niet dat andere soorten zo groot zijn, trouwens, het zijn allemaal microvlinders.

Sikkelmotten zijn genoemd naar de kromme tast-orgaantjes aan hun mondhoeken. Die orgaantjes worden palpen genoemd. Eén palp, twee palpen. Het zijn niet de veel langere antennes, waarmee ze bijvoorbeeld ruiken. De antennes worden vaak voelsprieten genoemd, maar voelen en proeven doen vlinders zeker zo intensief met hun palpen. Die bij sikkelmotten sikkelvormig zijn. Zou iemand van dertig nog weten wat een sikkel is?

Dwergsikkelmotten zijn, zoals alle sikkelmotten, ’s nachts actief. Ze komen op licht af, met inbegrip van het schamele licht waarbij ik lees. Toch eens horren aanbrengen. Muggen komen niet op licht af, trouwens, maar dit terzijde. De vlindertjes komen in juli en augustus in heel Nederland voor. Ze zijn zeldzaam noch algemeen, maar iets daartussenin. Niettemin dient zich boven mijn bed algauw een tweede sikkelmot aan. Af en toe vliegt een van beide een rondje en kriebelt er iets langs mijn wang of arm. Als ik het licht uitdoe, staken ze hun kriebelvluchten.

(Natuurdagboek Trouw, donderdag 21 augustus ’25)