Koos Dijksterhuis

Is Londen veilig voor de hoge heren?
Jawel, zegt Blair, dat wordt geen koude douche
Safe? Nietes, meent die goede oude Bush
al mag de man in Buckingham logeren

Maar koningin Elisabeth spreekt: welles,
die schrijver kwam toch heelhuids uit mijn Palace?!

Als ik in Lech weer langs de koning suis
(o sorry, kroonprins) heb ik een probleem
dat ik, net als Jan Peter, ernstig neem:
ik steek mijn tong uit naar het koningshuis

Scherts niet, maar smeer de koningsmond vol honing
maak toch een einde aan die schertsvertoning!

Men weet precies wie hem destijds ontvoerde
als hulpverlener was hij grenzenloos
hij maakte invloedrijke mensen boos
waardoor de strop steeds strakker rond hem snoerde

Hij leeft maar deelt met een beruchte killer
de hoofdrol in een spionagethriller

De vrouwen die door mannenhanden lijden
zijn, blijkt uit een rapport, vaak allochtoon
want moslims vinden vrouwen slaan gewoon
die vrouwen moesten zich daarvan bevrijden

De moslimwet weet zoiets aan te pakken
door losse mannenhanden af te hakken

Klaas Bruinsma is al tien jaar dood
en zij was destijds tien jaar jonger
toen had zij lust en lef en honger
ze speelde met hem op zijn boot

Ik maak me geen zorgen om Mabel
maar die boot ligt toch wel aan de kabel?

Het stadsbestuur wil buitenlanders spreiden
want Rotterdam wordt veel te allochtoon
dat etnische gewoon is ongewoon
zwart moet naast wit, en moslim moet naast heiden

Toch kras dat men uit angst voor zoveel zwartheid
zich nu eens inspant tégen de apartheid

Hij krijgt zijn kluif – trouw aan zijn baasje Bush
als volgzaam schoothond is de man gigantisch
hij noemt dat zelf bij voorkeur trans-atlantisch
wat keft hij vals, wat achterbakt hij louche

De Navo is voor hem geen toevalstreffer
zo schopt hij het als hopeloze chef ver

De handelstop in Cancun is mislukt
de wereldnering ligt nog steeds aan banden
belangengroepen wrijven in hun handen
ook zelf ga ik daaronder niet gebukt

Er klonk tenminste eens een nieuw geluid:
een onomkoopbaar koppig NEEN! van Zuid

Nog net voordat de buizerd uit het blikveld was gewiekt
heb ‘k hem als een flitslicht met mijn camera gekiekt
nadat de leider van ons reisje alles had gezegd
was er maar weinig wat ik niet in kleur had vastgelegd
zelfs toen mevrouw De Jager aan een hartaanval bezweek
was ik het die standvastig door mijn zoeker naar haar keek
haar schoudertas was vlak daarvoor gepikt door een piraat
dit alles heb ik uiteraard vereeuwigd op de plaat
een van de mooiste foto?s is toch wel het slotdiner
daar eindig ik mijn diapresentatie, denk ik, mee
of nee, natuurlijk niet, dat wordt de ondergaande zon
geen mens toch die het opvalt van die scheve horizon
nu haastig met mijn filmpjes naar de klaar-terwijl-u-wacht
of nee, ik heb nog eentje, als u even naar mij lacht?