Verhagen waarschuwt voor een crisissfeer
De groei stagneert, we worden even arm
Als vorig jaar om deze tijd, alarm!
Het stemt hem droef, we willen immers meer
Ach, gaf hij maar eens blijk, of slechts een glimp
Een visie op de goede kant van krimp
We mogen inbrekers in coma slaan
Dat zeggen immers Opstelten en Rutte
Ze zeggen niemand op te willen jutten
Maar snappen het als wij ons laten gaan
Bij nader inzien mag het niet in coma
En ook niet dood, dat wordt de VVD-ers
Te gortig, want ze zijn geen patjepeeërs
Maar naar het liberale axioma
Van duidelijke taal van rechtdoorzeeërs
Meppen we ze naar de farizeeërs
Terwijl we schreeuwen: krijg een carcinoma!
Mijn handen jeuken, en ik sta al klaar
Mijn buurman, die ik in de gaten houd
Maakt vroeg of laat een illegale fout
Dan ram ik hem volledig in elkaar
We motten al die buitenlanders niet
We vrezen een tsunami armoedzaaiers
En vrome, donsbebaarde oproerkraaiers
We zijn toch multicultureel failliet?
Die buitenlanders zitten hier gebakken
We laten ons geen banen af meer pakken
Ze kunnen beter terug naar eigen land
Behalve de bezorger van de krant
Behalve Asha uit mijn dochters klas
Behalve Mauro die hier jaren was
Ze wilden hem natuurlijk liever levend
En als de kat eerst spelen met de buit
En komen tot een rechterlijk besluit
Opdat ’s mans gruwelheden zijn verevend
Dan was conform de religieuze wet
Zijn hoofd zonder verdoving afgezet
Hij trok een lange neus naar de VS
Hield vol tegen de Navo en rebellen
Zijn jonge garde uniformmodellen
Sprong voor de oliestoker in de bres
Maar nu is hij gevangen, zwaar gewond
Hij ademt nog maar blaakt niet van het leven
Hij braakt maar peinst niet over overgeven
Een oorlog is nou eenmaal ongezond
Hij is gevangen, de woestijntiran
En Libië wordt weer Verweggistan
Een aanslag met een anti-tankgranaat
Op het gerechtsgebouw in Amsterdam
Degene die daar van de week toe kwam
Verkeerde vast in opgewonden staat
Ik zou dat zelf niet doen, al was ik kwaad
Ik ben te anti-anti-tankgranaat
Ik heb over een daad gefantaseerd
Met vlaggen, uniformen, demonstraties
Met kale koppen, leuzen, neonazi’s
Ik heb ze uit de weg gemitrailleerd
Ik zit niet op de schietstoel in zo’n school
Ik heb nochtans ook wel eens wat geleerd
Ik doe het niet, ik denk: het is verkeerd
Waar koop ik in de vrede zo’n pistool?
Geen krant ter wereld had meer lezers dan de
News of the Day, maar waar dat toch aan lag?
Beslist niet aan de roddels van de dag
Want roddelen vindt iedereen een schande
De eigenaar was liever ondergedoken
De miljardair trad niet graag in het zicht
Zijn wandelgangen kwamen aan het licht
En zijn gedrag blijft niet meer onbesproken
Zijn lezers zien hem dagelijks tot zijn spijt
In elke krant, maar de hunne zijn ze kwijt
Gelukkig maar dat hij is vrijgesproken
Hij deelt zijn mening uit aan iedereen
Hij raaskalt en hij tiert, klaagt steen en been
De beer is los, het woord is uitgebroken
Gelukkig maar, want voorts kan onbetwist
En ongestraft gezegd: hij is fascist
Er wordt wat afbezuinigd door Den Haag
We zijn wel één van ’s werelds rijkste landen
Maar leggen onze uitgaven aan banden
Of wie bewaart wat heeft, is nog de vraag
We hebben, blijkt, nog hier en daar wat groen
Dat staat te koop, met frisse lucht en bomen
Voor wie tegen betaling bij wil komen
Met zo’n regering kun je zaken doen
We snoeien alles stuk, maar investeren
We smijten met, we steken al ons geld
Miljarden bij elkaar in straatgeweld
Door wat geen steen is gauw te asfalteren
Straks is het land één grote autobaan
Maar is er niets meer om naartoe te gaan
