Koos Dijksterhuis

Als misdienaar voelde ik mij geborgen
Met kaarsen en pastoor in onze kerk
Ik knielde en ik voelde zonder zorgen
Zijn water vloeien in mijn achterwerk

Maar nu begrijp ik: wat ik deed was zonde
Ik biechtte bij – hij is nu oud – pastoor
Dat ik zijn abstinentie had geschonden
Hij zei iets, maar ik rende ervandoor

Ik bad, ik murmureerde en ik kwijnde
Ik luidde klok noch trok ik aan de bel
Al kent Gods goedertierenheid geen einde
Toch dwaal ik reeds bij leven in de hel

Mijn zieleheil gaat weliswaar teloor
Toch blijf ik houden van mijnheer pastoor

 

Is Driek van Wissen zomaar dood?
(Mijn vrouw was aan het autorijen
Ze belde me, ik vroeg: wat zei je?)
Het goddelijke plan is snood

Hij keert niet huiswaarts uit Turkije
maar zal de hemel vast verblijen

Ze maken het op IJsland echt te zot
betalen ho maar en wel vuurtjes stoken
om ons een zware pijp te laten roken
wanneer komt daar nou eens een rookverbod?

 

De vrijdag was weer goed en Pasen pluis
want Jezus draaide op voor onze zonden
en eieren zijn in de tuin gevonden
en iedereen draagt opgewekt zijn kruis

En nu geen zwarte gal en geen gemaar
maar dringen op de meubelboulevard!

Na Kant en Eurlings is ook Bos gegaan
de werkdruk moet verminderen
ten gunste van de kinderen
ze hadden volgens mij een klerebaan

Maar Hans van Mierlo niet, al is hij dood
schrijft zij een boek over haar echtgenoot?

Het gaat niet goed met de SP
ze zijn uit hun verband geraakt
Destijds met Agnes haar entree
heeft de partij zich van Kant gemaakt

Als zwevend kiezer kon ik maar niet kiezen:
wie wil ik laten winnen, wie verliezen?
Ik richtte een partij op, wat mij weldra speet
ik voelde me als ledenloos partij ontleed

Ik heb de club dus maar weer opgeheven
en zal van vreugde naar het stemhok zweven