Koos Dijksterhuis

Of zwart of wit, of links en rechts, jong, oud
De hele wereld looft de oude strijder
De wereld looft de staatsman en bevrijder
De wijze, warme man, de wereld rouwt

Heldhaftig, vredelievend, moedig, groot
Hij was het allemaal, nu is hij dood

Je deelde foto’s, grappen, lief en leed
En ach, wat maakte je veel boezemvrienden
Die aandacht, pluim en commentaar verdienden
Terwijl je soms ontvriendendienstjes deed

Maar niemand staat daar nog voor in de rij
De tijd van hyves en hyve-nots is voorbij

Vandaag zou voor de mensheid een speciale dag
Zijn, want een dag waarop we handen wassen
Zo’n wereldwijde handenwasdag was een
Traditie die ik graag in stand gehouden zag

Opdat we niet ons drinkwater verbrassen
En eens per jaar slechts onze handen wassen

‘Persoonlijk drama’, hoor ik telkens zeggen
Het lijkt me ook vervelend voor Henk Krol
Hij stal die premies echt niet voor de lol
Maar om een appeltje opzij te leggen

Henk Krol is lief en voor zijn leeftijd vief
Maar hij is wel een ordinaire dief

De Nederlanders zijn niet bang, maar boos
Ze willen zelfs als baas een Sterke Man
Die zonder inspraak doen of laten kan
Zelf pluk ik dan een roos, want ik heet Koos

Misschien dat u een beter plekje kent?
Voor wie om sterke eenmansleiding vroeg:
Is Assad of is Poetin sterk genoeg?
Hun onderdanen worden maar verwend!

Ook ik kijk rond, mij lijkt een woonplaats fijn
Waar niet de sfeer bepaald wordt door chagrijn

Als grefo mag ik stokbrood met boursin
En bloedwijn en naar hartelust jenever
Ik mag zelfs naar de dokter voor mijn lever
Maar mijn geloof verbiedt me een vaccin

Ook ik was eens een kind, ook ik was klein
God liet mij bij geen kinderziekte stikken
Geen ongelovige, met al zijn prikken
Kan zo gepokt en zo gemazeld zijn

De oude president is ernstig ziek
Er wordt door artsen alles aan gedaan
De hoogbejaarde niet te laten gaan
Nelson Mandela’s toestand is kritiek

We willen niet, we houden van, het schrijnt
Maar gun de grijsaard toch een waardig eind

 

We keken You’ve got mail op dvd
een film waarin een bijrol door een ou-
de vrouw die ik, ik dacht, ik ken die vrouw
van vroeger, ja het is haar, van tv!

Haar spelersnaam, die me te binnen schoot
was Edith Bunker en nu is ze dood

Ik houd van liederen en van klaroengeschal
Ik houd van luisteren, ik houd van swingen
Ik houd van volle borst, ik houd van zingen
Maar vraag me steeds af wat zo’n festival

Terwijl ik gaandeweg steeds meer verlies zie
Nou echt te bieden heeft aan eurovisie

Dit is de dag die je weet dat het is
Voor de een is het winst, voor de ander gemis
Je wuift naar de juichende massa gewone
Mensen die blij zijn, met vuurrode k(r)onen

Je soep die je weet dat te heet wordt gediend
De royalties zijn voor je werk zuur verdiend
Eindelijk Beatrix in terminis
Dit is de dag die je weet dat het is

Zingt allen mee, eet gebak, drinkt oranje
champagne