Koos Dijksterhuis

Dat ik patiënt ben houd ik niet privé
Ik mag nou eenmaal graag mijn lot beklagen
Gelukkig komt er geen patiëntdossier
Een dokter kan mij nooit genoeg bevragen

Dat ik mijn hele leven mag onthullen
Wat mij mankeert; dat men mij vragen moet
De formulieren telkens in te vullen
Die luisterrijke aandacht doet me goed

Voor privacyverlies ben ik niet bang
Maar een consult duurt mij niet gauw te lang
Ik voel me als patiënt gewoon senang

Ze reisde hoedeloos en plein publique
Naar Oman, het kwam overal ter sprake
De koningin staat boven politiek
Ze hoopte vast op oosterse mystiek:
Ohmm, als die sultan haar toch eens zou schaken

Het water stroomt omlaag, en arm naar rijk
Maakt u uw borst maar nat, ze zullen komen
De negers hebben bus en boot genomen
En nemen via Libië de wijk

We hielden de Gadaffi’s lang in stand
Maar vallen door de opstand door de mand

Politietrainers naar Afghanistan…
Je zou het hele land kunnen bezetten
Voor altijd overal op ieder letten
Het is niet onomstreden, maar het kan

Al is het nog geen grootmacht ooit gelukt
Je weet maar nooit, dus voorwaarts, ingerukt!