Zwarte en oranje bruine kikkers

Bruine kikker, © foto Dhr. Jasper

Op www.trouw.nl/groen/opinie/natuurdagboek meldt A.H. Bolthuis dat bij de overbuurvrouw in Uithuizen een zwarte kikker door de tuin liep. Zwarte kikkers zijn er weinig. Waarschijnlijk is het een bruine kikker die rijkelijk bedeeld is met melanine, het pigment dat huid, haar en veer zwart kleurt. Net als bij mensen is er bij veel dieren een beetje variatie in kleur. Bij kikkers ook. Vooral bruine kikkers hebben soms meer of minder melanine. Daardoor kunnen ze wit blijven of zwart worden of geel, roze of oranje. Gitzwarte, sneeuwwitte en sinasoranje kikkers zijn zeldzaam. Een zwarte huid is handig na het ochtendkrieken, want een koudbloedige kikker warmt met een donkere huid sneller op in de zon. Tijdens een hittegolf heeft zo’n zwarte bruine kikker er echter maar weinig aan. En melanine schijnt een vrij kostbare kleurstof te zijn waarvoor een bovengemiddelde conditie nodig is.

Ravon, de organisatie die ’s lands reptielen, amfibieën en vissen in de gaten houdt, meldt op www.natuurbericht.nl een oranje kikker die een inwoonster in Warnsveld angst aanjaagde. Waarom een afwijkende verschijningsvorm angst aanjaagt, weet ik niet, het moet een aangeboren weerzin zijn tegen al wat anders is. De Warnsveldster zag de oranje kikker in haar vijver en vreesde met een gifkikker van doen te hebben. Maar ook haar oranje kikker is een bruine met een ongebruikelijke kleur.

Bruine kikkers leggen eitjes in het water en brengen de winter graag door in de modder op de bodem van een sloot of plas. Soms overwinteren ze ook onder een boomstam of steen. Ze zijn behalve voor de voortplanting niet veroordeeld tot een zwemmend leven en springen vaak door bossen en tuinen.