Watersalamander op de vuilnisbak

Kleine dode watersalamander. Foto Koos Dijksterhuis
Kleine dode watersalamander. Foto Koos Dijksterhuis

Op de autoradio  hoorde ik zeggen: ‘waarvan akte’. Ik heb altijd eens ‘waarvan akte’ willen schrijven, al weet ik niet precies wat het betekent. Ik weet het wel ongeveer. Ik dacht tenminste dat het zoiets betekent als: het staat genoteerd. In bepaalde gevallen is het blijkbaar zinvol te noteren dat iets genoteerd staat. Toen ik thuis uit de auto stapte, zag ik een salamander op de vuilnisbak liggen. De salamander was dood. Hij lag op zijn rug, ikdrraide hem om. Hij lag op de groene bak, voor gft-afval, hij vond misschien dat hij als afbreekbaar organisme daarin moest. Het was een kleine salamander, een centimeter of zes lang. Ik dacht: hoe komt een salamander op de vuilnisbak? Heeft een kraai hem laten vallen?

Er zitten salamanders in mijn tuin. Kleine watersalamanders. De tuin grenst aan een grote stadsvijver. Daarin planten watersalamanders zich voort. Verder is de naam watersalamander misleidend. Watersalamanders leven meestal op het land, al houden ze wel van donkere, vochtige plekjes. Onder boomstronken of stenen kun je ze vinden. Maar op een vuilnisbak? Als een kraai hem had laten vallen, was ie vast van de bak gestuiterd. Zou de buurman hem er hebben neergelegd? Hij dacht misschien: dan heeft Koos iets om over te schrijven. Maar zou de buurman een salamander niet liever rechtop neerleggen dan op de rug? Toen ik hem zag, vroeg ik het hem. Hij lachte en zei dat zijn hond de salamander  in zijn bek had. ‘Ik dacht: als ik hem op de vuilnisbak leg, vind Koos hem wel. Dan heeft hij iets om over te schrijven.’ Waarvan akte.

(Natuurdagboek Trouw 21 aug. 2013)