Spreeuwen en kauwen

jonge spreeuw. Foto Jeanette Essink
jonge spreeuw. Foto Jeanette Essink

De spreeuwen onder de dakpannen maakten zo’n herrie, dat zoon zei er gek van te worden. Gelukkig duurde het niet lang. De spreeuwen zijn uitgevlogen. Ze fladderen met hun vijven rond door de platanen en de kers. Ze zijn vroeg. Twee weken eerder dan andere jaren. Ze vliegen overal in het land uit. Op autowegen, in kattenmanden en op roofvogelnesten liggen ineens dode spreeuwenkuikens.

Jonge spreeuwen een geluid, alsof ze hun keel schrapen en gorgelen tegelijk. Hun ouders zijn veelzijdiger (meerzijdig). Die kunnen andere vogelsoorten nadoen. Spreeuwen zijn na spotvogels de beste vogel-imitators. Onder onze pannen deden ze het klieuwende geluid van kauwtjes na. Geen wonder: er hangen steeds kauwtjes rond bij ons. Vorig jaar zat er een nest onder de pannen. Dit jaar ook, in februari al. Maar er kwam een dakdekker voor een klusje. Ik zei: niet aan het kauwennest zitten. Toch had ie aan een paar takken gesjord. De kauwen verlieten het nest terstond.

Aan spreeuwenzang kun je horen welke vogels algemeen zijn. De laatste jaren doen ze buizerds na. Voorheen deden ze weidevogels na. Een vriend van me woont in Friesland. Hij heeft altijd een paar spreeuwennesten onder zijn dak. Nog steeds hoort hij ze soms een scholekster of kievit nadoen. Maar dit jaar hoort hij voor het eerst geen imitatiegrutto meer. Nee, als de echte grutto’s weggemest zijn, worden ze ook niet meer geïmiteerd.

Kauwen zijn er hier genoeg. Maar nadat de spreeuwen zijn uitgevlogen, blijven er kauwtjes roepen op zolder. Er zit toch een kauwennest onder de pannen, op een andere plaats! Misschien zijn ze na de actie van de dakdekker verkast. Misschien ook is het nest van een tweede stel.

(Natuurdagboek Trouw 28 mei 2014)