Slimme egels verstoppen zich

Egel. Foto Koos Dijksterhuis
Egel. Foto Koos Dijksterhuis

Zowel bij ons huisje op Schiermonnikoog als in mijn tuin in Groningen scharrelt ’s avonds soms een egel. Ik heb me vaak afgevraagd waar een egel zich overdag verstopt. Ik dacht: die ligt te dutten onder takken en bladeren. Ik had gelijk.

Naast mijn tuin is een mini-wildernisje met een stuk of tien bomen. Op de grens van tuin en wildernisje heb ik een wal van takkenbossen gedeponeerd. Daarin hoorde ik geritsel. Ik boog en keek en zag de egel. Ik gooi er sindsdien weleens iets lekkers neer. Slakken en wormen zijn er zat.

In de houtwal om ons huisje op Schier struin ik soms rond. Ik zou het heel naar vinden als ik per ongeluk op een egel stapte. Dat is nog nooit gebeurd en ik denk dat egels dutten op plekjes waar een mens niet gauw zal lopen.

Egels zijn slimmer dan je denkt.

Gelukkig maar, want sinds het verwijderen van het egelrijke heggenlandschap, zijn egels aangewezen op stadsparken. In Engeland, egelland bij uitstek, is het aantal egels sinds de jaren ’50 gekelderd van 36,5 miljoen naar minder dan 1 miljoen. Heggen verdwenen, wegen kwamen erbij en auto’s zijn directe doodsoorzaak nr.1 voor egels.

Toch weten zich in de Londense parken kleine egelpopulaties te redden. Ook in het door wegen omringde Regents Park komen ze voor. Daar voorzag de Royal Parks Foundation egels vorig jaar van zendertjes. Ze blijken per nacht rustig een mijl rond te sjouwen en mijden de wegen. Hoe ze hebben geleerd die wegen te mijden, is onbekend. Waar ze zich overdag verstoppen voor de acht miljoen bezoekers per jaar en hun honden, is ook nog een raadsel.

(Natuurdagboek Trouw maandag 8 juni 2015)

Slimme egels verstoppen zich
DELEN