Scheuren door de natuur

Altijd wat te lezen..., © Koos Dijksterhuis

Wat hebben boswachter André Donker, wildkoker Michiel Bussink, tekenaar Henk van Ruitenbeek en reisleider Just Walter gemeen? Ze maakten met tientallen anderen een natuurscheurkalender.

Ik verbaas me begin december altijd over hoeveel scheurkalenders er zijn. Een kast vol bij de boekhandel. Kennelijk zijn scheurkalenders populaire cadeaus. Toch zie ik weinig wc’s met scheurkalender. Het kan zijn dat men ze op de slaapkamer hangt, je weet het niet.

Ik heb zelf twee keer een bijdrage geleverd aan een scheurkalender. Poëzie-kalenders. Ik heb er nooit reacties op gekregen. Dat is trouwens een aardige kant van een scheurkalender met verschillende auteurs: ze zijn met zovelen, dat niemand de meerdere eer en glorie opstrijkt.

Ik (dit is de derde alinea die zo begint, terwijl je zo niet mag beginnen) lees veel op de wc. Als ik mij met krant, tijdschrift of boek terugtrek, denk ik vaak dat degenen die in de woonkamer blijven mij vragend aankijken. Ik stamel dan iets als: je weet maar nooit of het wc-papier ineens op is, waarna blijkt dat niemand doorhad naar welk kamertje ik onderweg was. Voortaan hoef ik me niet meer te generen, er hangt dan een natuurscheurkalender. Altijd wat te lezen tijdens de daad!

Er staan leuke weetjes, goede recepten, rijmpjes en raadsels in deze natuurscheurkalender van Communicatiebureau de Lynx. Ze lijken me tenminste goed, op grond van een vluchtige blik. Een scheurkalender moet je niet in 1 keer lezen, maar in 366 etappes (schrikkeljaar). Nee, in 315, want de zater- en zondagen zijn samengevoegd. Ik kan dus niet voorspellen of u de kalender de 14,95 waard vindt. Zo ja: dan kunt u zelf bijdragen inzenden voor 2013. Zie www.natuurscheurkalender.nl.

Koos Dijksterhuis