Pinksterbloem na Pinksteren!

Pinksterbloem, Foto Koos Dijksterhuis

Hoewel de meeste pinksterbloemen uitgebloeid zijn, zijn er altijd wel een paar late, die met pinksteren nog bloeien. Dit jaar waren dat er vrij veel. Meestal bloeien pinksterbloemen met Pasen en is het rond Pinksteren gedaan met deze finefleur van onze voorjaarsbermen. Maar bij mij in de tuin bijvoorbeeld komen telkens weer nieuwe pinksterbloemen tot bloei, tot ruim een week na Pinksteren. Eén hier, één daar, niet veel, maar toch.

Ze waren aan de late kant, dit jaar, en hun bloei duurde lang, met dank aan het relatief koele voorjaar. De lente was weer zoals ie vroeger was, niet extreem warm en vroeg, zoals vorige lentes. Er waren wel meer planten laat, of liever: niet zo vroeg als de afgelopen jaren. En als planten laat zijn, zijn insecten dat ook. De rupsjes van wintervlinders, die aan hun draadjes uit eikebomen abseilen om zich in de grond te verstoppen en verpoppen, komen nu pas op dreef.

Ook vlinders waren laat. Het eerste oranjetipje zag ik eind april, maar het bleef bij dat ene tot de tweede week van mei. Pas rond Hemelvaartsdag waren ze goed op gang. Het lijkt logisch voor een vlinder die het van pinksterbloemen en look-zonder-look moet hebben, om eitjes op af te zetten. Logisch om zich aan te passen en de bloei van die soorten te volgen. Maar hoe weten ze als pop dat hun waardplanten laat zijn en ze dus nog even moeten wachten zich als vlinder te ontpoppen? Dat weten ze niet, lijkt me, ze zullen wel net als de planten reageren op de temperatuur.

Ondertussen hebben oranjetipjes hun eitjes gelegd en leven hun groene rupsen op pinksterbloemen.