Oerbos met hooilanden

Echte koekoeksbloem. Foto Koos Dijksterhuis
Echte koekoeksbloem. Foto Koos Dijksterhuis

Zevensterren bloeien in de late lente in enkele bosjes in Drenthe. Ik ga naar een bosje van Natuurmonumenten, dat lijkt op een oerbos. Het bos is klein maar fijn, ik vind het heel mooi. Eiken en hulst op een dikke laag humus. Op die voedingsbodem worden de hulstbomen groot en dik. Maar onder een halve meter humus is de grond hard. De hulst wortelt dus niet zo diep, wordt topzwaar en kantelt tegen een naburige eik aan. Onder de wortels komen openingen vrij. Holen voor dieren. Dat hier holendieren leven, is ook in de hooilanden rond het bos te zien. Tussen de bloemen zijn modderige plekken doorwroet. Het werk van dassensnuiten en -klauwen!

Bart van Lienden werkt hier als vrijwilliger voor Natuurmonumenten. Er is veel te doen. Rasters opruimen bijvoorbeeld, want de grote grazers zijn weggehaald. Die zware jongens zakten door de grasmat. En waterstanden peilen, want als het grondwater te diep zakt, raken de hooilandbloemen hun kalkrijke kwel kwijt en de hooilanden hun bloemen. Het geel van boterbloemen wordt doorspikkeld met roze van koekoeksbloemen, lila van pinksterbloemen en paars van zenegroen. In poelen bloeien waterviolier en waterpeper.

De pinksterbloemen zijn laat! De vogels ook. Geelgorzen, boompiepers en grasmussen zingen nog, en herhaaldelijk koeren er zomertortels. Fijne vogels zijn dat, met een ratelende koer. Ze zitten graag onzichtbaar in een kruin of zichtbaar op een draad.

Bart heeft een plattegrond waarop het gebiedje met de zevensterren staat ingekleurd. We struinen onder de eiken door. ‘Waar de hulst stopt en de berken beginnen’, zegt hij, ‘daar moeten we zijn.’

Speurend stappen we langs klaverzuring, grote muur, dalkruid en salomonszegel. En zevenster? U hoort het morgen.

(Natuurdagboek Trouw 6 juni 2013)