Namaakwespen

parende wespvlinders. Foto Désirée Alting
parende wespvlinders. Foto Désirée Alting

Er wordt in de natuur wat nagebootst, er wordt wat beduveld! Het loont de moeite om op wespen te lijken. Wespen kunnen gemeen steken en veel insecten-etende wezens schuwen de zwart-gele griezels. Sommige vliegen lijken op wespen en worden daardoor eveneens gespaard. Laatst kreeg ik twee foto’s van wesp-achtige insecten toegestuurd door Désirée Alting, die als vrijwilliger voor Natuurmonumenten in het hier in de buurt gelegen natuurgebiedje Kardinge werkt.

Een paar dagen nadat ik haar fotos kreeg, streek er precies zo’n insect neer op een klein wilgenroosje in mijn tuin. Het kan ook op een brunel geweest zijn, die twee staan doorelkaar in kleine pollen die de cavia niet opgraast.

Ik probeerde het insect te fotograferen maar ik was niet zo snel als Désirée; het diertje snorde direct weg. De middagzon scheen, de wespvlinder was zeer actief. Die beestjes zijn ’s morgens beter te bekijken, dan zijn ze nog niet opgewarmd en gedragen ze zich passiever.

Het was een wespvlinder. Een eikenwespvlinder om precies te zijn. De wespvlinders op de foto zijn een andere soort. Het lijken me hoornaarvlinders. Ze zijn aan het paren, door de edele deeltjes op hun achterwerken tegen elkaar te duwen. Ze zien er niet aaibaar uit, maar het zijn toch echt vlinders, met een roltong voor de nectar en met eitjes die ze afzetten op een waardplant. Een plat die hun rupsjes lekker vinden. Maar anders dan bij veel vlinders knagen die rupsen niet simpelweg een blad of knop weg. Nee, ze boren zich de stengel in. Sommige soorten vreten zich boomstammen in, als waren ze houtwormen. Hoornaarvlinders zetten eitjes af op populier of wilg. Ze lijken op hoornaars, maar missen de wespentaille.

(Natuurdagboek Trouw woensdag 2 juli 2014)