Het koddige roodborstje

Roodborst. Foto Koos Dijksterhuis
Roodborst. Foto Koos Dijksterhuis

Het roodborstje is een van onze populairste vogels. Wie vindt roodborstjes nou niet schattig? Hun opbollende buikje met de oranjerode borst, waarboven twee kraaloogjes glimmen, is vertederend koddig. Roodborstjes hippen en scharrelen door de tuin, en als je spit, schoffelt of harkt, komt er algauw zo’n dotje poolshoogte nemen. Het zou overigens kunnen dat het gezellige vogeltje meer belangstelling heeft voor de door de tuinier blootgelegde insecten dan voor de tuinier zelf.

Roodborstjes zijn er de hele winter, ze zingen ook de hele winter, ze zingen soms zelfs midden in de winternacht. Niet voor niets staan ze op menige kerstkaart en kerstpostzegel, vooral in Engeland, waar Robin Roodborst alle vogelverkiezingen even glansrijk wint als bij ons de grutto.

Op Facebook ging een bericht rond van twee roodborstjes waarvan één tegen een raam vloog en versuft neerviel, waarna de ander zijn vriendje probeerde op de been, pardon poot te porren. Honderden mensen reageerden met hartjes. Geweldig vond men het, ontroerend. Ik was er niet bij, maar ik durf te wedden dat het versufte roodborstje zich te pletter vloog tijdens een poging te ontsnappen aan zijn bloeddorstige rivaal. En dat die rivaal zijn overwinning bekrachtigde door de verslagen vijand nog even een pik na te geven. Roodborstjes zijn intolerant jegens soortgenoten, hun geliefde uitgezonderd. Ze zingen omdat ze hun jachtgebied, uw tuin bijvoorbeeld, voor zichzelf willen houden.

Als ik ’s morgens in de schemer de tuin in kijk, zie ik altijd een roodborstje. De hele dag scharrelt hij rond. Zo lang mogelijk blijft hij de tuin afschuimen, op zoek naar larfjes, zaadjes en door mij geserveerde kruimels. Ik zie niet wat ie doet als het helemaal donker is. Hij zoekt vast een plekje in een boom of struik. Zou hij een vaste slaapplek hebben of telkens een andere?

Als ie ’s nachts wakker wordt, zingt hij even. Zo schattig!

(Natuurdagboek Trouw donderdag 2 januari ’20)

2 gedachten over “Het koddige roodborstje”

  1. koos, ze zingen unisex, je gebruikt het woord hij steeds terwijl je ook schrijft dat ze allemaal zingen zonder verwijzing naar de sekse. Ik dacht dat je dat beter wat explicieter kon maken door hij plus zij of door zij en hij of alle zijs en hijs roodborst te schrijven. Er wordt erg op gelet, maar je komt er op facebook nog mee weg deze keer, hier geen last van roodborstjes nu

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *