Geen kers uit Indië

Oost-Indische kers. Foto Koos Dijksterhuis
Oost-Indische kers. Foto Koos Dijksterhuis

De herfstkrokussen (tijlozen) zijn nauwelijks uitgebloeid, of de lentekrokussen priemen al tevoorschijn. Sommige sneeuwklokjes bloeien sinds november. Er zijn vroege rassen, dat is niet zo gek. Maar wat ik nog nooit beleefde, is dat er in december Oost-Indische kers opkomt.

In november verscheen het eerste ronde blaadje, nu zijn er vijf. Ze groeien niet snel, er dringt maar weinig zonlicht door de bomen, ook al zijn die inmiddels kaal, en de zon schijnt nu nog geen acht uur, waarvan hooguit vier uur op de Oost-Indische kers. Die staat nochtans in het zonnigste hoekje, beschut tussen een muur en mijn huis. Huis en muur houden bovendien warmte vast. Daardoor zal het hoekje wel vorstvrij gebleven zijn, toen er nachtvorst was. Want Oost-Indische kers gaat altijd bij de eerste nachtvorst ter ziele.

Dat het klimaat verandert is bijna iedereen bekend, al bestaan er lieden die het probleem denken op te lossen door de menselijke invloed te ontkennen. Zo zeldzaam als wilde struisvogels zijn, zo talrijk zijn de spreekwoordelijke. Maar de klimaatverandering kan niet verklaard worden zonder de uitstoot van broeikasgassen door menselijke bezigheden.

Mocht ik Oost-Indisch blind zijn, dan zou deze Oost-Indische kers me toch de schellen van de ogen moeten doen vallen. Zo warm als in Oost-Indië is het niet, maar tot nu toe schaart deze herfst zich onder de zachtste. En de zomerhitterecords worden bijkans ieder jaar verbroken. Oost-Indische kers is trouwens een sierplant die uit Latijns-Amerika is gehaald. Met Oost-Indië heeft ie niets te maken, met kersen ook niet. De bloemen zijn wel eetbaar, maar smaken naar radijs.

De winter is net begonnen, de zonnewende is achter de rug, de dagen gaan weer lengen. Het zal nog best kouder worden, misschien krijgen we wel strenge vorst. Dan sterft mijn Oost-Indische kers voordat ie kan bloeien. Ik wens u fijne dagen en een stille nacht!

(Natuurdagboek Trouw dinsdag 24 december ’19)

Eén gedachte over “Geen kers uit Indië”

  1. Beste Koos,
    Vandaag , zondag 12 januari, heb ik de eerste dotterbloem zien bloeien, langs een slootkant in Gouda.

    Met vriendelijke groet,
    Loes Marcus

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *