Dubbel ei

Buizerdkuiken, Foto Kees Schreven

In het Reichswald, vlak over de Duitse grens ten zuiden van Nijmegen, controleert roofvogelaar Kees Schreven een buizerdnest. Op het nest treft hij een jong aan van drie weken en een ei. Dat ei lijkt langwerpig. Schreven doet verslag in De Takkeling, het niet te versmaden blad van de Roofvogelwerkgroep.

Dat ei is niet langwerpig, het lijkt alleen maar langwerpig, omdat er een extra eischaal tegenaan zit. De stompe kant van het ei, waaruit drie weken eerder het kuiken is gekomen, is over de stompe kant van het andere ei geschoven. Daar koekte het met een restje opdrogend struif aan vast. Schreven pulkt het eraf, wat enige moeite kost. Het tweede kuiken heeft geprobeerd uit het ei te breken. Er zitten barsten en gaten in de eischaal. Maar hoe het kuiken ook met zijn eitand hamerde, het trof een tweede eischaal aan. Daarvoor had het kuiken niet genoeg kracht of tijd. Zijn energie raakte op. Dat ziet Schreven aan de dooier, die weg is. Het kuiken heeft de dooier volledig opgenomen, er is niets meer over. Het volgroeide kuiken is verhongerd in zijn dubbele ei. Dat kan dagen geduurd hebben.

Waarschijnlijk is het zo gegaan. Maar het kan zijn, schrijft Schreven, dat het niet verhongerd, maar gestikt is. Oude eischalen laten minder zuurstof door. En het uitbreekgat werd afgesloten door de tweede eischaal. Egg-capping, noemen vogelonderzoekers dit verschijnsel. Het komt vaker voor. Misschien is dat wel de reden waarom oudervogels uitgekomen eischalen opeten of uit het nest verwijderen. Een andere reden kan zijn, dat de geur boommarters of andere ongewenste liefhebbers lokt. Opeten is een effectieve manier van opruimen en zorgt nog voor eiwitten ook.