Door de duinen

Buizerd. Foto Job Leideritz
Buizerd. Foto Job Leideritz

We lopen door de Rellen, een duingebied bij Wijk aan Zee. Jammer dat we het waterwingebied niet inmogen maar de rest bevalt ons ook al prima. Bos wisselt open terrein af, open terrein met poelen en plassen. Ook dit gebied wordt voor veehouderij gebruikt, met de onvermijdelijke Hooglanders. We zien geen konijnen en weinig vogels.

Wel zweeft er een buizerd over. De buizerd draait een rondje en glijdt dan voor ons uit. Verderop ontmoet de roofvogel een soortgenoot. Ze rollebollen vliegend om elkaar heen en klapwieken onze kant op. Ze baltsen en zullen binnenkort in een van de bossen nestelen.

Er bloeien paardebloemen en rode dovenetels. Fluitekruid en speenkruid leggen groene tapijtjes. Op één plek doen boshyacinten hetzelfde. Dat belooft wat! De witte, lila of blauwe bloemen van deze wilde hyacinten zijn prachtig! Nog even, nog even…

In de berm langs een bosrand staan drie pollen narcissen. Waren de narcissen dit jaar extreem vroeg – in veel stadsplantsoens zijn ze al uitgebloeid – hier staan ze nog in knop.

Eveneeens in de berm vallen ons twee bolletjes op, met een gat erin en een puntkraag eromheem. Het zijn gekraagde aardsterren, wonderlijk ogende stuifzwammen. Door het gat hebben ze hun sporen prijsgegeven. Aardsterren zijn typerende paddestoelen voor de duinen.

Hé, daar zijn de buizerds weer. “Mieeuw”, zegt de een. “Mieeuw”, antwoordt de ander. De een is groter dan de ander. De grote is een vrouwtje, de kleine een mannetje. Dat het vrouwtje groter is, is handig. Het vrouwtje moet een fors gewicht aan eieren leggen, die ze uitbroedt en tegen eierzoekers verdedigt. En vogels van verschillende grootte jagen op andere prooien, zodat ze elkaar niet beconcurreren, maar aanvullen.

(Natuurdagboek Trouw woensdag 2 maart 2016)