Distels des velds

© K. Dijksterhuis, Akkerdistel

Eén van de algemeenste planten is de akkerdistel. Akkerdistels zijn planten van zwaar bemeste bodem waarin gerommeld wordt. Het zijn planten van verwoest landschap, het zijn de kraaien onder de planten. Ooit was mijn tuin vergeven van de akkerdistels en bond ik de strijd aan. Ieder jaar trok ik ze uit. Met werkhandschoenen aan, want je kunt je aan distels lelijk prikken. Maar als je een worteltje laat zitten, staat er later een nieuwe distel. En er breekt altijd een worteltje af, want distels vechten terug met rizomen. Dat zijn dwarse stengels onder de grond, die afbreken als je de plant uitrukt. Op den duur hielp het wel, de distels raakten uitgeput.Mensen hebben nooit van distels gehouden. In de Bijbel worden ze al vergeleken met heidenen die andermans geloof in de kiem smoren. De distels des velds – akkerdistels dus. Nederland had tot voor kort een distelverordening. Sommige boeren krijgen nog steeds een rood waas voor ogen als ze akkerdistels zien. Gek eigenlijk, eerst die planten vertroetelen en vetmesten met gier, kunstmest en ploeg en er vervolgens over klagen. In een hooilandje op schrale bodem leggen akkerdistels het af tegen ratelaars, boterbloemen, orchideeën. Als een distel het er al volhoudt, blijft hij een onderdeurtje. Alleen op bemest land worden akkerdistels een meter of anderhalf.

Niets dan ellende. Hoewel? Hun zaden zijn voer voor putters. Hun stekels beschermen vogelnesten. Hun bloemen voeden bijen, hommels en vlinders. En ze zijn bovenal prachtig. Je zou het bijna vergeten, maar de bloem van een akkerdistel is niet minder mooi dan bijvoorbeeld een Spaanse ruiter, een andere paarse distel met wie de akkerdistel verder maar weinig deelt.