Dappere merel

Merel, Foto Erik Sanders

Zoon speelt buiten met vriendje. Ineens opgewonden geroep: ‘papa!’ Ze vonden een merelkuiken. ‘Het ligt met zijn kopje op de grond’, zegt zoon. Of ik kan komen. Ik weet immers altijd raad? Oh dear, een kopje op de grond lijkt me geen aanbeveling. Die merel heeft natuurlijk z’n nekje gebroken en ligt met half open snavel te hijgen, tot iemand hem de kop verbrijzelt. Drie keer raden wie dat mag doen.

Buiten wachten vriendje en zoon me op. Ze leiden me de bosjes in. Er zit een blakend merelkuiken, hij houdt zich roerloos. ‘Niets aan de hand’, zeg ik opgelucht, ‘als we hem met rust laten komt het goed.’

‘Wat doen jullie daar?’ Een hele groep buurtkinderen nadert nieuwsgierig. Ik leidt ze af met wedervragen en grappen. Ze vervolgen hun weg. Zoon en vriendje hervatten hun balspel. Ik hoor een merelman alarmeren. Hij komt eraan vliegen, wil de bosjes in waar het kuiken zit, maar ziet dan een kat op straat. Het is een zwarte kat, maar dat zal toeval zijn. Het wemelt hier van de katten, het wemelt overal van de katten, en niemand houdt ze binnen, tenzij het dure raskatten zijn. Iedereen vindt het zielig wanneer jonge vogels doodgemarteld worden, behalve als de eigen kat het doet. Met enige trots en bravoure snoeven mensen dat hun kat vogels thuis brengt, tot duiven aan toe.

Kat sjokt verder, zich volkomen onbewust van het kuiken in de bosjes. Maar dat weet merelman niet. Die ziet een kat, denkt: gevaar! en stort zich van achteren op de kat. Kat kijkt verveeld op en sjokt verder. Dappere merelman komt er ongeschonden vanaf.

3 gedachten aan “Dappere merel”

  1. Vorige week schepte een man uit mijn straat op over zijn kat die duiven meesleepte.
    Laatst op een feestje ging het even over de broedtijd: iemand zei grijnzend dat het jachtseizoen voor zijn kat weer geopend was.

    Uit div onderzoeken blijkt hoeveel prooien katten doden: tientallen miljoenen per jaar. Ik zag in 1 zomer katten met jonge eendjes, karekieten, ijsvogels sjouwen. Katten kunnen er een uur over doen een jonge merel te doden. Met een woelrat zag ik een kat bezig, ik kon het niet aanzien, wat een gruwelijke marteling.

    Zulke feiten zijn voor kattenhouders kennelijk zo pijnlijk, dat ze het ontkennen, of er met bravoure over snoeven.

    Honden hebben eveneens desastreuze invloeden op andere dieren, vooral in het wild. Een paar jaar geleden heeft een loslopende hond in de lepelaarkolonie bij Andijk driekwart van de jongen doodgebeten.

    Ik vind honden en katten prachtig en heel leuk. Ik zie daarin alleen geen reden de feiten te ontkennen. Als automobilist ontken ik ook niet de mogelijkheid van een ongeluk.

  2. “Met enige trots en bravoure snoeven mensen dat hun kat vogels thuis brengt, tot duiven aan toe”.
    Denkt u echt dat dit zo is? Of zou de katteneigenaar ervan gruwen? Waar ziet u katteneigenaars op aan! Hebt u wel eens toegekeken hoe eksters vogels doodmartelen? Dat doet de kat niet hoor. Wel eens gezien hoe honden een ree achtervolgen en de dood injagen? Soms vangt een kat vogels, inderdaad. Die volgt zijn instinct en vangt ze waarna ze al heel snel dood zijn. Niet dat ik het leuk vindt, maar mensen kunnen waar het katten betreft zo vreselijk overdrijven!!

Reacties zijn gesloten.