Balletdansers boven zee

Grote sterns. Foto Koos Dijksterhuis
Grote sterns. Foto Koos Dijksterhuis

Aan het strand van Schiermonnikoog krijg je in de loop van juli gezelschap van grote sterns. Hun eieren zijn uitgebroed, hun jongen vliegvlug. Samen met vader of moeder schuimen ze de kust af, op zoek naar spiering, zandspiering, jonge haring of andere kleine visjes. Twee aan twee deinen ze over, voortdurend krassend met elkaar pratend: ‘krr, krr’. Ik hoor ze meestal eerder dan dat ik ze zie. Ik ben gek op ze, ik vind ze één van de mooiste vogels. Ik zat ooit een week op Griend, waar ze broeden. Vanuit een schuilhutje zag ik ze van vlakbij. Sneeuwwit lijf, zilvergrijze vleugels, zwarte kap en kuif, zwarte snavel met knalgele punt. Met half afhangende vleugels draaiden ze om elkaar heen, een waar ballet, met die vleugels als een zilveren tutu. Grote sterns nemen de term ‘paringsdans’ letterlijk. Ook in vlucht dansen ze. In hun verende vleugelslag deinen grote sterns door de lucht. Om ineens te zwenken, hun slanke vleugels in te klappen en als een pijl de zee in te flitsen. Beet!

Op Griend is een grote kolonie, al wordt het aantal van voor de DDT-sterfte niet snel meer gehaald. Toen broedden er 30, 40 duizend paren in ons land. Nu hooguit 15 duizend. Enkele daarvan broeden op het begroeide deel van het immense strand van Schier. De vissende sterns hoeven niet allemaal in de buurt te broeden, ze kunnen ook vanuit de beide Rottums de Schiermonnikoger wateren bevissen. Bij vloed rusten ze uit op het Oosterstrand en de Balg.

Ze brengen één, soms twee jongen groot. Een enkele keer passeert een drietal: een stel met jong of een oudervogel met twee jongen.

(Natuurdagboek Trouw 5 aug. 2013)