Aandoenlijke zeevogels op de klippen

Papegaaiduiker, Fair Isle.  Foto Koos Dijksterhuis
Papegaaiduiker, Fair Isle. Foto Koos Dijksterhuis

Varend naar Spitsbergen komen we veel papegaaiduikers tegen. De koddige zeevogels bevinden zich tijdelijk aan land om te broeden. We zien ze in de buurt van de kust. De kust van Schotland, Jan Mayen, Spitsbergen. Papegaaiduikers zijn flexibel qua noorderbreedte. Hoe noordelijker, des te langer de dag, hoe meer tijd om te vissen. Spierinkjes, jonge haringen, lancetvisjes passen met tientallen tegelijk in de enorme snavel, waaraan papegaaiduikers hun naam danken. De snavel die er met zijn felle kleuren en zijn ronde, stompe vorm vrolijk, vredelievend en aandoenlijk uitziet. En de omvang doet de vogels topzwaar en onbeholpen lijken. Dat onbeholpene klopt alleen in de lucht. Papegaaiduikers vliegen niet best, het zijn de pinguins van het noorden. Daarom is het handig dat ze in één vlucht zoveel visjes tegelijk kunnen dragen. Die brengen ze naar hun kuikens, in hun holen op de klippen. Op Fair Isle broeden ze in konijnenholen in de leemlaag op de klip, onder het gras. De soms meterslange gangen zijn hier en daar ingestort.

De passagiers van ons schip willen ze zien. Iedereen loopt erheen. De papegaaiduikers vliegen weg. Maar als je stil blijft zitten, komen ze er weer aan. Ze zijn niet bang, ze scharrelen op een halve meter afstand langs je heen om ineens in een hol te verdwijnen. Voordeel van mensen is dat ze de grote jagers op afstand houden, de roofmeeuwen die papegaaiduikers net zolang treiteren tot ze de visjes uit hun snavel laten vallen.

Maar in een groep van honderd natuurliefhebbers zijn altijd een handvol vandalen die dwars door de nestholen stommelen. Een Franse mevrouw trapt een hol kapot en is verontwaardigd. Door die vogels had ze wel een voet kunnen verzwikken!

(Natuurdagboek Trouw 18 juni 2014)

Aandoenlijke zeevogels op de klippen
DELEN
Tags: