Weerloze stuntels van langpootmuggen

Langpootmug. © Maarten Westmaas

Ik kwam de eerste langpootmuggen alweer tegen. Muggen zijn niet mijn lievelingsdieren maar langpoten, och. Ze doen niets. Zelfs dat griezelig puntige achterlijf kan niet steken. Dat is de legboor, alleen vrouwtjes hebben er een. Bijten kunnen ze ook al niet. Voor bijten heb je tanden of kaken nodig. Langpootmuggen hebben een mondje waarmee ze hooguit wat nectar uit een nachtelijke bloem slobberen. Lees verder “Weerloze stuntels van langpootmuggen”

Waar één visdiefje is, zijn er meer

Visdiefje. Foto J.A. Leideritz

In de smalle rietkraag langs het meer in het midden van het land kwettert een kleine karekiet. Hij roept steeds ’karre karre karre kiet kiet’. Een vogel die zijn naam kent. Het is een prachtige lentedag, de eerste warme lentedag van het jaar en zeil- en motorboten varen langs.

Hé, het gekras van een visdiefje. Eindelijk, ik maakte me al ongerust, ze bleven wel lang weg dit jaar. Daar komt hij over het water aangevlogen, slank en sierlijk zoals het een stern betaamt. Waar één visdiefje is, zijn er vaak meer en nog twee passeren er. Ze zwenken, ze wieken, ze krassen, ze zitten achter elkaar aan. De volgende dag zijn ze terug in Groningen. Lees verder “Waar één visdiefje is, zijn er meer”

Oranjetip in Flevoland

Oranjetipje. © FOTO GERBEN

Deze lente struin ik wekelijks door Flevoland. Voor die provincie schrijf ik een boek over de Flevonatuur. Flevoland is beroemd om de Oostvaardersplassen en zeearenden. Maar er is veel en v

eel meer natuur. De maagdelijke, kalkrijke bodem zorgt er voor een keur aan zwammen, varens en planten. Daarop komen vlinders af. Lees verder “Oranjetip in Flevoland”