Droge hei

Struikhei, © K. Dijksterhuis

Struikhei is enig in zijn soort. Kraaiheide en dopheide zijn van een ander geslacht. Het geslacht Calluna beperkt zich tot struikhei: calluna vulgaris.

Vulgaris klinkt niet respectvol, terwijl het toch zo lastig is heidevelden te behouden. Struikhei is een soort van droge hei. De stugge plant kan wel een meter hoog worden. Daarvoor heeft hij voedsel nodig. En op voedselrijke heide krijgen grassen als pijpestrootje de overhand. Op een beetje vruchtbare bodem zijn zaailingen van berken en andere boompioniers nauwelijks tegen te houden. Met de Jeugdbond voor Natuurstudie heb ik ‘heide geschoond’, zoals dat heette: berken en naaldbomen rooien. Vroeger deden schapen dat. Nu huren natuurbeheerders herders in, maar die weten hun kuddes vaak nauwelijks op de hei te houden. De schapen hollen als de hond even niet oplet naar waar het gras groener is. Ik heb ze zich zien verdringen voor het hek van een biljartlakenweiland. Lees “Droge hei” verder

Glanzend, vochtig geel

Gele berkerussula, © K. Dijksterhuis

Na een paar koude nachten met nachtvorst zijn de paddestoelen even plotseling verdwenen als ze eerder verschenen. Sommige zijn winterhard, verschillende soorten houtzwammen bijvoorbeeld, maar de meeste zijn dat niet. Bovengronds althans, in de humus- en bladerlaag blijft de zwamvlok in leven. Er waren veel russula’s. Die vallen op door hun gekleurde hoed: rood, paars, groen of geel zonder witte stippen, maar wel op een spierwitte onderkant en steel. Mooie paddestoelen! Op Schiermonnikoog wist een prachtige gele berkenrussula de schrale oostenwind en koude nachten wonderwel te doorstaan. Op de Waddeneilanden loopt het meestal zo’n vaart niet met droge lucht en nachtvorst. En deze genoot ook nog eens de beschutting van met kruipwilg begroeide duintjes. Lees “Glanzend, vochtig geel” verder

Herfstkleuren

Herfstblad Amerikaanse eik, © K. Dijksterhuis

‘Ervaar de combinatie van de rust van de yoga en het expressieve van de bewegingsexpressie’, lokt een yogapraktijk: ‘Doe mee met de workshop herfstkleuren’. Zelf ervaar ik herfstkleuren liever in het bos dan in een werkwinkel over het expressieve van de expressie. Wingerd, fluweelboom, Amerikaanse eik hebben het rood op de bladeren staan; diepdonkerrood. Berken kiezen voor geel. Lees “Herfstkleuren” verder

Bonte zandoogjes

Bont zandoogje, © K. Dijksterhuis

Op een braamblad in de bosrand streek een bont zandoogje neer. Bonte zandoogjes snoepen graag van bramennectar en dwrrelen vaak langs bosranden. Behalve van nectar houden ze ook van vruchtensap en van hars of vocht uit gewonde boomstammen. De vlinders zijn de laatste jaren algemeen geworden, het gaat hen voor de wind. Lees “Bonte zandoogjes” verder

Explosieve vermenigvuldigers

Springbalsemien, © K. Dijksterhuis

De springbalsemienen weten van geen ophouden. Nou ja, ze bloeien wel uit, maar er is altijd wel weer een andere knop. Zolang het niet vriest, blijven bezig. Ze haalden vorige week zaterdag de tuinrubriek. Het stukje was heel herkenbaar. Ook ik ontdekte de bloemen pas op eerbiedwaardige leeftijd (30). Lees “Explosieve vermenigvuldigers” verder